W 1979 roku Frank Zappa polubił wschodnioindyjskiego skrzypka rockowo-jazzowego, L. Shankara. Do tego stopnia, że wyprodukował z nim album "Touch Me There". Frank nie tylko produkuje, ale jest również współautorem połowy albumu i występuje na jednym z kawałków, "Dead Girls of London". Nic więc dziwnego, że płyta brzmi jak większość materiału, który Zappa wydawał w tamtym okresie, mimo że technicznie jest to album "Shankara".
Po uzyskaniu tytułu licencjata z fizyki w Indiach, Shankar przeniósł się do Ameryki w 1969 roku i uzyskał doktorat z etnomuzykologii na Wesleyan University. Tutaj poznał muzyków jazzowych Ornette'a Colemana, Jimmy'ego Garrisona i Johna McLaughlina, pracując jako asystent i koncertmistrz Uniwersyteckiej Orkiestry Kameralnej. W 1975 roku Shankar i McLaughlin założyli Shakti, pionierski, przełomowy i niezwykle wpływowy zespół łączący wschód z zachodem, którego płynne brzmienie z powodzeniem łączyło pozornie nieprzystające do siebie tradycje. Jego pierwszy solowy album, Touch Me There, został wyprodukowany przez Franka Zappę w 1979 r. W 1982 r. Shankar założył z kompozytorem Caroline własny zespół The Epidemics. Z zespołem tym wydał trzy albumy.
W latach 80. Shankar okresowo nagrywał jako lider, wykonując zarówno materiał oparty na jazzie, jak i indyjską muzykę klasyczną. Wydany przez niego w 1980 roku album Who's To Know (ECM) wprowadził unikalne brzmienie jego własnego wynalazku - dziesięciostrunowych, stereofonicznych podwójnych skrzypiec. Instrument ten, zaprojektowany przez Shankara i zbudowany przez znanego producenta gitar Kena Parkera, obejmuje cały zakres orkiestrowy, w tym kontrabas, wiolonczelę, altówkę i skrzypce. Ostatnio Shankar opracował nowszą wersję swojego instrumentu, która jest znacznie lżejsza od oryginału.
W 1990 roku Shankar był współproducentem godzinnego filmu w reżyserii H. O. Nazaretha, który został nominowany do nagrody dla najlepszego filmu dokumentalnego na festiwalu w Cannes. Shankar pracował nad ścieżką dźwiękową do filmu Ostatnie kuszenie Chrystusa (1988), skomponowaną przez Petera Gabriela, a jego muzyka znalazła się na obu albumach z tą ścieżką - Passion: Music for The Last Temptation of Christ oraz Passion - Sources. Za pracę nad tym ostatnim albumem otrzymał w 1994 roku nagrodę Grammy. W 1996 roku otrzymał nominację do nagrody Grammy za album Raga Aberi.[1] Shankar wystąpił na kilku płytach Petera Gabriela, takich jak So and Us. Od 1996 roku Shankar koncertuje na całym świecie ze skrzypaczką (i swoją siostrzenicą) Gingger jako "Shankar & Gingger", zdobywając uznanie krytyki i popularność. Występowali m.in. na Concert for Global Harmony i na obchodach 80. urodzin Nelsona Mandeli. Shankar & Gingger wydali swoje pierwsze DVD One in a Million w 2001 roku. Po udanej dla krytyków trasie koncertowej po Ameryce Północnej, DVD stało się numerem 1 na liście przebojów Neilsen Soundscan DVD i pozostało tam przez cztery tygodnie.[3] W 2004 roku Shankar skomponował dodatkową muzykę z Ginggerem Shankarem dla Johna Debneya i wystąpił w ścieżce dźwiękowej do filmu The Passion of the Christ (2004).
Shankar grał z niektórymi z największych muzycznych rówieśników swoich czasów, w tym z Lou Reedem, Echo & the Bunnymen, Talking Heads, Frankiem Zappą, Peterem Gabrielem, Eltonem Johnem, Ericem Claptonem, Philem Collinsem, Charly Garcíą, Jonathanem Davisem, Brucem Springsteenem, Van Morrisonem, Stewartem Copelandem, Yoko Ono, A. R. Rahman, John Waite, Steve Vai, Ginger Baker, Toto, Nils Lofgren, Mark O'Connor i Sting.[3] Shankar był chwalony za umiejętność łączenia wpływów Wschodu i Zachodu, asymilując muzykę karnatyczną z popem, rockiem, jazzem i współczesną muzyką światową.[5] Jak sam przyznaje: "Ostatecznie chciałbym zbliżyć do siebie Wschód i Zachód. To, jak sądzę, jest moja rola" - mówi.
Od niedawna Shankar używa nowego pseudonimu scenicznego Shenkar i pod tym nazwiskiem tworzy nagrania. W latach 2006-2007 Shenkar udzielił wokalu do muzyki otwierającej film i innych tematów do wszystkich odcinków przebojowego serialu Heroes. Ostatnio pracował przy kolejnych płytach Jonathana Davisa, Stephena Daya i Any Marii Lombo.

@Colon Bardzo ciekawy tekst, musze sobie go posluchac. Czy on jest jakos spokrewniony z Anoushka Shankar?

@JimMorrisonFCB z Anoushka to Ravi - jej tato.

@Colon ciekawy temat. Jak myślę o Zappie i skrzypcach to od razu w głowie mam Don „Sugarcane” Harrisa i kawałek „Directly from my heart to you”. Pewnie nie ta póła co Shankar ale też wirtuoz z wyjątkowym stylem. Trochę zmarnowany talent. Niestety sporo ćpał i trafił do pierdla skąd Frank go wyciągnął.

@AV0CAD0 dokladnie. Sugarcane wymiata na solowkach.