Jeszcze na to wszystko moj schorowany ojciec dowiedział sie ze Leo odchodzi.
A dla niego Barca to Messi a Messi to Barca. Obiecałem mu, ze jak dadzą sobie spokoj z ta cała pandemia i wszystko wroci do normalności to pojedziemy na dluzej do Barcelony. Wczesniej rzadko mieliśmy czas na cos razem ale przewaznie mecz udawało nam sie obejrzec wspólnie. Nie wiem co mam mu powiedzieć. Siedze i szlocham razem z nim.
Czuje, ze wlasnie pękło jedno z jego marzen, które utrzymywało go w optymizmie.

Wczorajsza datę zapamiętam na długo… nie wiem jak teraz bede postrzegał pilke w nowym sezonie. Dopiero co cieszylem sie, ze odżyłem podczas Euro i Copa. A teraz znow czuje pustkę i futbol znow będzie mi obojętny.
Wiele razy myslalem o tym dniu i jak on będzie wyglądał ale jak widać nie jestem na niego gotowy. Najchętniej chcialbym usnąć i obudzić sie za jakis czas poczym stwierdzić ze to był tylko zły sen…