18 lipca 1898 roku Maria Skłodowska-Curie i Piotr Curie ogłosili odkrycie nowego pierwiastka – POLONU (Po).

Otrzymał on nazwę na cześć Polski (łac. Polonia).

Maria Skłodowska-Curie - wybitny polski naukowiec i dwukrotna zdobywczyni nagrody Nobla urodziła się w Warszawie 7 listopada 1867 r. Wzrastała w domu przepełnionym pozytywistycznymi ideami, w tym w kulcie nauki i wykształcenia. Ukończyła szkołę średnią ze złotym medalem, zostając najpierw nauczycielką gimnazjalną, a w latach 1891-1895 studiowała na Sorbonie, na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Uzyskała stopień licencjata z fizyki i matematyki, o czym doniósł nawet krakowski „Czas", informując swych czytelników, że: „Panna Maria Skłodowska złożyła egzamin na wszechnicy paryskiej z niezwykłym powodzeniem. (…) Do egzaminu stanęło 66 kandydatów i jedna kandydatka, stopień naukowy przyznano 19 osobom, w tej liczbie panna Skłodowska była pierwsza na liście". Po studiach, razem z mężem Piotrem Curie zajęła się badaniem promieniotwórczości pierwiastków. Maria w nowy sposób podeszła do przedmiotu badań, wprowadzając do laboratorium czuły elektrometr, służący do pomiarów, zamiast zawodnej i mało precyzyjnej metody fotograficznej. Badania przyniosły ogromny sukces i stanowiły krok milowy na drodze rozwoju fizyki i chemii. W 1898 r. świat usłyszał o dwóch nowych pierwiastkach odkrytych przez małżeństwo Curie - pierwszym był polon (nazwany tak na cześć Polski), drugim zaś rad. W 1903 r. Maria otrzymała doktorat i w tym samym roku nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. W 1911 r. otrzymała kolejną nagrodę Nobla - tym razem w dziedzinie chemii. Współtworzyła Pracownię Radiologiczną Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Instytut Radowy w Paryżu. Podczas I wojny światowej zorganizowała ok. 200 stacji radiologicznych i przekazała armii francuskiej 20 ambulansów rentgenowskich. Nie zapomniała także o Polsce - w wyniku jej starań w Warszawie w 1931 r. otwarto Instytut Radowy.

Red is bad.