"Blizny Francka Ribery'ego"

Miał zaledwie dwa lata i już przeszedł tak wiele. Chwilę po urodzeniu został porzucony przez biologicznych rodziców na schodach klasztoru, a w wieku dwóch lat brał udział w wypadku samochodowym, uderzając głową w przednią szybę. Siedział na tyle i nie miał zapiętych pasów. Omal nie stracił życia. Lekarze zaserwowali mu aż 100 szwów, które pozostawiły dwie długie blizny. Ten wizerunek jest trwale związany z jego dalszym życiem i kształtowaniem charakteru. Ludzie zerkali, robili dziwne miny. Rówieśnicy w dzieciństwie nazywali go Quasimodo. Pewnego razu dorosła kobieta patrzyła na Ribery'ego bez przerwy dobre dwie minuty. Ribery pamięta, że wtedy jego rodzice wstali i zaczęli wrzeszczeć: "Czy ma pani jakiś problem? Coś pani nie pasuje?"

Nigdy nie spotkał swoich biologicznych rodziców. Wychowywał się w ubogiej posiadłości Chemin-Vert na obrzeżach miasta razem z dwójką braci i siostrą. Blok był prostą budowlą, w której pękały ściany, a wszystkie mieszkania wyglądały w tym miejscu podobnie. Warunki nie należały nawet do przeciętnych. Żył razem z przybranymi rodzicami w biedzie. Francois Ribery był pracownikiem budowlanym. Młody Franck pomagał mu w tych pracach, kiedy klub Ales przestał mu płacić pieniądze i ogłosił upadłość. Uznał to za bardzo ważne doświadczenie w swoim życiu, a miał wtedy 20 lat. Dopiero później podbił Brest i awansował z tym zespołem do Ligue 2, stając się lokalną gwiazdą. Wtedy jego kariera ruszyła.

- Nigdy nie płakałem w kącie, mimo że tyle wycierpiałem. Nie jest łatwo być dzieckiem z taką wielką blizną na twarzy, ale to ona dała mi siłę, żeby iść naprzód, ukształtowała mój charakter... to, jak ludzie na ciebie patrzą, jak o tobie mówią... moja rodzina dużo przez to cierpiała i ja w sumie też. Ludzie na mnie patrzyli i mówili, że to wygląda ohydnie. Wszyscy patrzyli przez ten pryzmat. Dopiero po długim czasie, kiedy nauczyłem się z tym żyć - przekułem to w siłę. Blizna jest częścią mnie i ludzie muszą mnie takim zaakceptować - tak podsumował po latach traumę z dzieciństwa.

Franck Ribery poradził sobie z szykanowaniem, obraźliwymi komentarzami, spojrzeniami, a kiedy miał już wystarczająco dużo pieniędzy - i tak nigdy nie chciał żadnej operacji plastycznej, uznając, że blizna to część jego życia i pomogła mu w kształtowaniu charakteru, doprowadzając do tego, że stał się światową gwiazdą piłki i wygrał wiele tytułów: został wicemistrzem świata, dziewięciokrotnym zwycięzcą Bundesligi, zdobywcą Ligi Mistrzów oraz trzeciego miejsca w rozdaniu Złotej Piłki w 2013 roku.