!!!UWAGA!!!

Długi wpis o mentalności ludzkiej. O takiej złej mentalności. Post komunistycznej, zaściankowej, wiejskiej, tragicznej. Jak ktoś pochodzi ze wsi, to na pewno zrozumie i sam znajdzie odniesienia w swojej okolicy. A zatem: zapraszam do lektury.


Jak podaje PAP w swoim raporcie z końca 2020 roku, nieco ponad 40% z 18 tys. km krajowych dróg jest w stanie niezadowalającym lub złym, a ok. 3 tys. km dróg wymaga natychmiastowych napraw. Obecnie szacuje się, że na najpilniejsze remonty potrzeba 4,5 mld zł.

Abstrahując już od ogólnych stwierdzeń krytykujących rząd czy samorządy, to chciałbym posłużyć się przykładem z moich rodzinnych stron, aby pokazać jak - oprócz negatywnych działań polityków - ludzka mentalność blokuje ogólnie rozumiany rozwój.

Otóż w mojej rodzinnej wiosce na południu Polski jest droga. Nie byle jaka - powiatowa. Powiedziałbym, że dość ważna, zresztą ciągle jest na niej spory ruch. Przechodząc jednak do meritum.

Po ostatniej zimie jest ona w fatalnym stanie. Ale to tak naprawdę fatalnym. Jadąc 50km/h (no bo teren głównie zabudowany) można sobie koło urwać na tych dziurach. Dziury, pęknięcia, jakieś wyrwy, zapadłe boki jezdni - no tragedia jednym słowem. Jak jeszcze jest pusta droga, to da się jakoś lawirować, żeby w miarę sprawnie jechać bez uszkodzenia auta, ale niejednokrotnie trzeba sporo zwolnić, albo się zatrzymać jak coś z naprzeciwka jedzie.

Sprawą z oczywistych względów zajął się wójt, a szerzej mówiąc gmina (nie wiem w sumie dlaczego drogami powiatowymi zajmuje się gmina, a nie starostwo, ale to w tej sprawie raczej nieistotne). Oczywiście znalazł kasę w budżecie na remont i położenie nowej najezdni (ok 3km długości), ALE:

droga w kilku miejscach idzie przez prywatne działki. Normalnie, jak to na wsi, pod płotem bym powiedział. Dlatego też gmina wymagała od tychże mieszkańców pisemnych oświadczeń, że zgadzają się na remont. Podobno taki jest z góry narzucony wymóg formalny. Chodził więc jakiś czas temu Pan z Gminy po chałupach i zbierał podpisy. Tak się składa, że mój ojciec też musiał podpisać taką zgodę, i się bardzo ucieszył, że w końcu będą tę drogę robić, bo to strach nią jeździć (Dygresja: ostatnio się jeszcze na tej "drodze" wypadek przydarzył, babka jechała na rowerze i ją wyrzuciło na jakiejś dziurze - połamana i poturbowana leżała parę dni w szpitalu. Z tego co wiem będzie się sądzić z zarządcą drogi o odszkodowanie).

I co?

GÓ**O!

Dwie osoby się nie zgodziły. Żeby gmina położyła nowy, lepszy, bezpieczniejszy, z naszych podatków, etc. asfalt. W tym samym miejscu gdzie przecież jest jezdnia już od kilkudziesięciu lat. Jaki jest tego powód? Dobre pytanie. Nie, bo nie, bo moje pole, ojcowizna, działka, bo mi robotnicy będą przeszkadzać, bo mi maszynami zryją kawałek ziemi, z której i tak od lat nikt nie korzysta, bo zrobią błoto, bo przecież dobre jest, etc.

Z powodu tych samych ludzi, do części wsi nie jest poprowadzony chodnik - wszędzie w całej wsi jest, ale w miejscu ich zamieszkania się urywa. Non possumus i ch*j. Podobnie ma się sprawa z kanalizacją, czy gazociągiem, na który gmina rok temu dostała kasę. I nie da się z tym nic zrobić, bo Ci ludzie muszą wyrazić zgodę. Odpada też robienie jakiejś nowej drogi czy coś, z racji na górzyste ukształtowanie terenu i wszędobylskie lasy. Dzięki tym jakże uwielbianym przez lokalną społeczność personom, przez najbliższe lata w okolicy kilkudziesięciu domów nie tylko nie będzie porządnej drogi, ale i chodnika, i kanalizacji, i gazociągu.

Nosz ja pier... Brak słów, ręce opadają.

Kurtyna.