Pierwszy manifest Quique Setiéna: posiadanie piłki i cantera

Zapraszamy do zapoznania się z tekstem Ernesta Folcha zamieszczonym na łamach katalońskiego Sportu.

W pierwszym meczu “ery Setiéna” byliśmy świadkami gola Leo Messiego i mdłego wyniku, pojawiły się również znaczące nowości, które mogą mieć wpływ na najbliższą przyszłość Barcelony. Spotkanie momentami wydawało się być pierwszym manifestem nowego trenera Blaugrany, Setiéna, który od pierwszej sekundy jasno dał do zrozumienia, że fundamentem zespołu będzie posiadanie piłki. 

Barcelona już od wielu lat, być może od czasu odejścia Pepa Guardioli, nie pokazywała w tak oczywisty sposób swojej obsesji na punkcie posiadania piłki. Od pierwszej minuty jasne stały się przedmeczowe rozkazy trenera, żeby pod żadnym pozorem jej nie tracić. W rzeczywistości gra była tak napełniona ideologią i poprawnością, że można było odnieść wrażenie, że piłkarze w niektórych momentach zapominali o tym, żeby patrzeć się w stronę bramki.

Brakowało płynności, wykończenia i szybkości, ale pojawiły się niezłe kombinacje z podaniami na pierwszy kontakt, poza tym mecz zostawił po sobie przytłaczające statystyki dot. posiadania piłki (82%, trzeci najwyższy wynik w historii klubu) i ponad tysiąc podań. Niesprawiedliwie byłoby jednak podsumować mecz tylko w taki sposób. Drugi punkt manifestu Setiéna był bowiem tak samo istotny jak pierwszy i ma związek z canterą (i co za tym idzie z odwagą). Nowy szkoleniowiec wystawił Ansu Fatiego w meczowej jedenastce, a kiedy spotkanie znalazło się w martwym punkcie, wprowadził na boisko Riquiego Puiga. Ponadto w momencie ostatniego gwizdka sędziego na placu gry znajdowało się aż siedmiu wychowanków klubu, coś niespotykanego w ostatnich sezonach.

Można powiedzieć, że nie widzieliśmy jeszcze tego wszystkiego, co obiecywał Setién. Nic dziwnego – nowy szkoleniowiec nie miał jednak zbyt wiele czasu, a mimo to udało mu się jednak sprawić, że jego wpływ widoczny był na boisku. Setién obiecywał zmiany i zaczął je wprowadzać w rekordowym czasie. Oczywiście przed nim długa droga. Messi cały czas jest samotny, bez Suáreza jest mniej głębokości, brakuje szybkości i wyższego biegu. Jednak to, co widzieliśmy wczoraj, wydaje się być początkiem czegoś bardzo inspirującego.

Dlaczego Riqui nie zadebiutował wcześniej?

Pierwsza jedenastka Setiéna nie pasowała do gry, którą oglądaliśmy później – chęć posiadania piłki gryzła się z obecnością Rakiticia, Busquetsa i Vidala w środku pola. Wejście Riquiego Puiga zrewolucjonizowało losy meczu i sprawiło, że gra stała się bardziej naturalna. Pomocnik zachwycał swoim sprytem i luzem, wydawało się wręcz, że całe życie spędził, grając na Camp Nou. Pozostaje zadać pytanie, czemu tyle czasu czekaliśmy na jego debiut. Być może to jedna z wielu tajemnic, która ujawniona zostanie w najbliższych tygodniach.

Inni dziennikarze Sportu w swoich tekstach na temat wczorajszego meczu również zwracają uwagę na imponujące statystyki dot. m.in. posiadania piłki, celnych podań i oddanych strzałów. W jednym z artykułów pojawiło się nawet porównanie danych z wczorajszego spotkania z tymi z wcześniejszych pojedynków Dumy Katalonii (z Espanyolem, Realem Madryt i Realem Sociedad). Różnica jest ogromna - zwłaszcza, jeśli wziąć pod uwagę starcie z Realem Madryt, w którym Barcelona zanotowała 52% posiadania piłki i 586 podań, czy pojedynek z Realem Sociedad, w którym te liczby były jeszcze niższe. Wg dziennika wnioski nasuwają się same - coś się zmieniło, albo, ściślej mówiąc, trwają prace nad tym, żeby tak się stało w najbliższej przyszłości. Wśród elementów do poprawy są z pewnością wykańczanie akcji i skuteczność w oddawaniu strzałów. Gazeta podkreśla jednak, że nowy szkoleniowiec musi radzić sobie bez jednego z najlepszych strzelców drużyny, Luisa Suáreza.