Historia początków rywalizacji o Superpuchar Hiszpanii

• Dziennik Sport przedstawił dziś historię początków zmagań między zdobywcą mistrzostwa Hiszpanii i krajowego pucharu
• Przed Superpucharem Hiszpanii odbywały się inne rozgrywki oficjalne lub nieoficjalne, w których brała udział Barcelona
• Ostatni tytuł został oficjalnie przyznany Blaugranie dopiero w 2015 roku

Pierwsza edycja Superpucharu Hiszpanii odbyła się oficjalnie w 1982 roku. Jak przypomina jednak dziennik Sport, już wcześniej rozgrywano mecze między zdobywcą mistrzostwa Hiszpanii a triumfatorem krajowego pucharu. Pierwszymi takimi rozgrywkami było Copa de Campeones, które odbyło się w 1940 roku. Mistrz Hiszpanii Atlético Aviacion (obecne Atlético Madryt) pokonał w dwumeczu zdobywcę Copa del Generalísimo (ówczesny Puchar Króla) Espanyol (3:3 i 7:1). Te rozgrywki według historyków futbolu są jednak klasyfikowane jako towarzyskie, ponieważ w Hiszpańskiej Królewskiej Federacji Piłkarskiej (RFEF) nie ma oficjalnej wzmianki na temat tego spotkania.

Copa de Oro Argentina

Niedługo potem w 1945 roku rozegrano Copa de Oro Argentina, nazwane w ten sposób z inicjatywy argentyńskiego konsula w Barcelonie, który wpływy ze spotkania rozdał na cele szpitali w stolicy Katalonii i w Bilbao. Barcelona jako mistrz Hiszpanii pokonała zdobywcę Copa del Generalísimo Athletic 5:4. Jednak również te rozgrywki nie miały swojej kontynuacji i nie zostały uznane za oficjalne, ponieważ były organizowane przez Katalońską Federację Piłkarską i nie podlegały jurysdykcji krajowej. Dlatego też Barça nie włączyła tego trofeum do swojej oficjalnej listy sukcesów.

Copa Eva Duarte

Barcelona uwzględnia jednak Copa Eva Duarte, które odbywało się oficjalnie pod auspicjami RFEF. Rozgrywki, w których mierzyli się mistrzowie Hiszpanii i zdobywcy Copa del Generalísimo, zostały zainaugurowane w 1947 roku. Zostały nazwane na cześć żony ówczesnego prezydenta Argentyny Juana Domingo Perona. Odwiedziła ona Hiszpanię kilka tygodni wcześniej, po tym, jak potwierdzono pomoc kraju z Ameryki Południowej, który wysłał do Europy tony pszenicy i mięsa.

Pierwsze trofeum Copa Eva Duarte zdobył Real Madryt. 13 czerwca 1948 roku zwycięzca Copa del Generalísimo wygrał z mistrzem Hiszpanii Valencią po dogrywce 3:1. W rozgrywkach brali udział triumfatorzy z 1947 roku, ale mecz został rozegrany dopiero po roku. Następna edycja odbyła się więc już kilka miesięcy później 19 grudnia 1948 roku. Tym razem po trofeum sięgnęła Barcelona po zwycięstwie z Sevillą 1:0. Po roku Valencia pokonała Blaugranę 7:4, a w kolejnej edycji Athletic wygrał z Atlético 7:5 (5:5 i 2:0). W 1951 roku Barça mogła znów sięgnąć po tytuł, ale przegrała z Atlético 0:2.

W przypadku, gdy ta sama drużyna sięgnęła po mistrzostwo Hiszpanii i Copa del Generalísimo, rozgrywki zwyczajnie się nie odbywały. Miało to miejsce w sezonach 1951/1952 i 1952/1953, w których Barcelona dominowała na krajowym podwórku. W pierwszym przypadku trofeum zostało przyznane Blaugranie automatycznie, ale w drugim było już więcej wątpliwości. W lipcu 1952 roku w wieku 33 lat zmarła bowiem Eva Duarte i puchar jej imienia przestał być rozgrywany. Przez długi czas tytuł za sezon 1952/1953 nie był uwzględniany w dokonaniach Barcelony. Dopiero dochodzenie Centrum Badań Historii i Statystyk Hiszpańskiego Futbolu (CIHEFE) wykazało, że Rocznik RFEF z 1954 roku automatycznie zapisał Barcelonie Copa Eva Duarte bez konieczności rozegrania meczu, ze względu na identyczne okoliczności jak w poprzednim sezonie.

RFEF uwzględniła to w swoim roczniku, ale oficjalnie nie przekazała takiej informacji Barcelonie. Ani w wewnętrznych dokumentach klubu, ani w prasie z epoki nie istnieją wzmianki na temat Copa Eva Duarte z sezonu 1952/1953. Po potwierdzeniu przyznania trofeum CIHEFE skontaktowało się w marcu 2015 roku z Centrum Dokumentacji i Badań FC Barcelony, żeby włączyć wspomniany tytuł do gabloty Blaugrany.

Copa Presidente FEF 1941-47

Niektórzy uważają, że do powyższego grona poprzedników Superpucharu Hiszpanii można dodać jeszcze Copa Presidente de la Federación Española de Futbol de 1941-47, w którym uczestniczyły, podobnie jak obecnie, cztery zespoły. Format rozgrywek opierał się jednak na rywalizacji ligowej każdy z każdym, a najlepszy okazał się mistrz Hiszpanii Atlético. Drugie miejsce zajęła zwyciężczyni Copa del Generalísimo Valencia, trzecie - Athletic, a dopiero czwarte - Barcelona. Co ciekawe, Copa Presidente rozpoczęło się w 1941 roku, ale decydujące spotkanie odbyło się dopiero w 1947 roku.

Najlepsi

Jeżeli chodzi o liczbę triumfów w rozgrywkach poprzedzających obecny Superpuchar Hiszpanii, najwięcej tytułów ma na koncie Barcelona (cztery), która wyprzedza Atlético (trzy) oraz Valencię, Real Madryt i Athletic (po 1). Już po 1982 roku Barça również najczęściej wygrywała Superpuchar (trzynaście razy), a za jej plecami znajdują się Real Madryt (dziesięć), Deportivo (trzy) oraz Atlético i Athletic (po dwa).