KayLeash

Słusznie, skrzydłowy to zawodnik który ma wchodzić w pojedynki i tolerancja na nieudane zagrania powinna być większa, gdyż to, czym zajmują się skrzydłowi (drybling, czasami ostatnie podanie, czy to w formie dośrodkowania, czy też podania na wolne pole) zazwyczaj ma 1/2 szans powodzenia - grają najmniej asekuracyjnie, przez co ich procent udanych zagrań zawsze będzie niższy. To coś jak z rzutem za 3 w koszykówce, gdzie statystyka już w okolicach 40% celnych rzutów to naprawdę w porządku wynik. Jeżeli zagranie się powiedzie, wynik jest miarodajny, bo albo przekłada się na zdobytą bramkę/asystę, albo podanie kluczowe, czy po prostu stworzoną okazję bramkową. Jeżeli skrzydłowy w statystyce celnych podań będzie miał 3/10, ale wpadnie z tego bramka, albo analogicznie wygranych pojedynków będzie miał w okolicach 30% z podobnym efektem, to jak ocenić jego występ? W zależności od wyniku meczu?
Ocenianie ma to do siebie, że ZAWSZE znajdzie ktoś, kto dane zjawisko zinterpretuje inaczej. Czy to na konkurencji, czy pośród opinii moich znajomych, jak i tutaj, rozpiętość ocen Dembele klaruje się na poziomie między 2/10 a choćby 7-8/10.

Wydaje mi się, że gdzie jak gdzie, ale w Barcelonie problemów z zaakceptowaniem roli nie ma i klub wybiera zawodników mając na uwadze również to kryterium. Są oczywiście przypadki takie jak MAtS, który i tak miał w bramce stanąć, czy Thiago, który na szansę dłużej czekać już po prostu nie mógł. Te najbardziej sporne pozycje, środek pola i skrzydła mają swoją hierarchię i nawet spore wydatki nie muszą oznaczać pierwszego placu, wręcz przeciwnie. Chlopaki wiedzą w jakim klubie się znajdują, ile będzie ich kosztować walka o pierwszy skład i przede wszystkim mają świadomość, że marudzenie w tym temacie absolutnie nic nie pomoże.

Barcelona to wciąż klub, który działa na wyobraźnię większości piłkarzy świata i sam fakt zainteresowania jest sporym docenieniem klasy i umiejętności, a meczów w rozmaitych rozgrywkach jest tak dużo, że głęboka kadra zaprocentuje. Valverde chciał węższą, równą kadrę - ma, do pełni szczęścia brakuje transferów out Denisa i Sampera, Munir został chyba tylko do treningu, bo jego rola będzie incydentalna, Paco praktycznie poza klubem.

Sezon na ten moment wydaje się być mocno zagadkowy, dziwaczna pasywność Madrytu, z drugiej strony sporo ruchów u nas, spora ekscytacja i dużo znaków zapytania.

Na ten moment chyba możemy być dobrej myśli.

Van Gaal przyszedł jako strażak, pamiętam jeszcze jak prasa wyciągała, że oznacza to ogromne problemy Rivaldo, którego Van Gaala traktuje jak największego wroga w całej swojej karierze trenerskiej. Bodajże chodziło o pozycję, na jakiej wystawiał go trener, Rivaldo chciał grać na środku ataku, a wystawiany był na skrzydle, gdzie nie czuł się zbyt swobodnie.
Brazylijczyk po niespodziewanej nominacji Holendra na trenera Barcelonu wypowiedział się w mediach następująco "Jeżeli Van Gaal chce, zagram choćby na bramce", niejako próbując załagodzić konflikt, wiedząc że odstawka w trakcie sezonu to dla niego najgorszy scenariusz. Co się wydarzyło później, pamiętamy.

to był wtedy zupełnie inny trener, to atak kosztem obrony był na pierwszym miejscu, dlatego taka VCF nie miała najmniejszych problemów z rozpracowaniem Barcelony, podobnie kluby w rozgrywkach europejskich. O ile do ataku trafiały gwiazdy, miejsce mieli piłkarze o dużej renomie i umiejętnościach, tak gracze defensywni, którzy trafiali wtedy do klubu nie dorównywali renomą i umiejętnościami.



Śmiesznie i ciekawie powspominać tamte czasy, ilu ogórów trafiało wówczas do klubu, jak eskalował kompleks względem Madrytu, obrzydliwe plotki w okolicach 2003 roku, jakoby mieliśmy podkupywać Casillasa, by puszczał bramki po to tylko, by mistrza zdobył kto inny, bo Barcelona nie miała na to szans.

I co, tyle?
Jakieś słowa argumentacji?