BorzyKrzys

Matura ustna z angielskiego

Kaśka zawsze niesamowita aura

@Pablozeusz Mega celne

Burgera zaraz sie rozpłacze

Lubie kwieciste porównania - Anisimova wygląda, jak imigrantka z ZSRR w latach 50. Stara panna mieszkająca na farmie w Idaho.

@UriBoyka Taki serwis jakbym oglądał mecz sprzed 30 lat. Fajne, podoba mnie się.

Dawno paletkary nie oglądałem... czy ona nie zmieniła stylu serwowania?

Dawaj Aniszka, jedziesz z paletkarą

@4drian0 Ale przecież te lato w skali kilku dekad nie jest szczególne. To wyziewy znad Afryki nas w ostatnich latach nauczyły, że mamy upały, ale są to wydarzenia rzadkie na przestrzeni kilkudziesięciu lat.

@JohnKennedy Czyli macie dużo wspólnego

Biedni męczennicy. 3245 odcinek programu o wyborze nowego selekcjonera. Zamęczą ich tymi wyborami.

@4drian0 A teraz? Chłopy malują wlosy na siwo. Daj spokój.

@Eklerek Lato w Marbelli, pod klubem Mirage
Zielone oczy, anioła twarz
Myślę, że umrę, nie wiem, czy to przez hash
Ale ona mnie kręci, mieszanka tylu ras

A pamiętacie, jak Yamal miał afery z laskami z Onlyfansa o 10 lat starszymi od niego?

@MesQueUnClub_87 No co ty, przecież to normalne, że w wieku 17 lat masz trzy afery z laskami z onlyfansa o 10 lat starszymi od Ciebie xD

@partymaker No jak zapraszasz pół celebryckiego świata i robisz to w formie "sekretnej imprezy" to jak ma to nie być duże wydarzenie xD no tak, każdy 18latek zaprasza Hamiltona czy latinograjków na swoją imprezę urodzinową.

Czaruś, jak ten Japończyk po wojnie - nie wie, że PRL się skończył. Normalnie se chłop chce zainstalować w sztabie kreta i kagańcowego dla trenera. Przecież tak wszędzie robią xD

Yyy bo Grzesiowi yyy chodziło o to yy ee mu chodziło, że tam yyy to nie było komór tylko że eeee no ten yyy że jedna komora była, a nie kilka i źle zrozumiało, przekręcono wypowiedz yyy to wyrwane z kontekstu...

@Starrk To ciekawe, bo moja fryzjerka nie robi z siebie Barbera, a w cenniku ma strzyżenie brody i wiele razy sie pytała czy zarost też ogarnąć. Ale chciała za to ze wszystkim 70 zł, a nie jak kawałek dalej barber za 120 zł.

Głupia kobieta powie: ten chłop ciągle pije piwo, mądra kobieta zapyta: skąd ten chłop ma tyle pieniądzy na to piwo.

@fart Nie no bez przesady. Trzy dobre, reszta średnia...

Z Bonuccim to różnie bywało, ten epizod w Milanie itp, ale za ten finał, za te "its comin to Rome" dozgonny szacun. 3 lata później futbol uratowali Hiszpanie, jednak to wtedy, Anglicy byli napięci, jak plandeka, jak zwykle bucowatosć i ich patola wylazła, bo mieli ten finał u siebie, na Wembley, a tu Bonucci, Chiellini i reszta ekipy tak brutalnie utarli im nosa. Będę wspominał latami.

BorzyKrzys Club Mix Nostalgia vol. 61
CRW - I Feel Love
CRW to włoski projekt związany z muzyką trance, założony przez Mauro Picotto i Andreę Remondiniego. Znani są przede wszystkim z utworu „I Feel Love”, który osiągnął 15. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, oraz remiksów takich jak „On The Beach”. Dziś zapraszam na podróż o 25 lat wstecz, do 2000 roku z duetem CRW i kawałkiem "I Feel Love".

Komentarz usunięty

Wszystkiego najlepszego pani Sofiu i życzę podobnego uśmiechu po przejściu Maxa Verstappena do Mercedes-AMG Petronas Formula One Team

https://miro.medium.com/v2/resize:fit:708/0*QGgvTjknf_ucg5O7.PNG
Sprawa Axemana z Nowego Orleanu to jedna z najbardziej zagadkowych i niepokojących serii morderstw w historii Stanów Zjednoczonych, która miała miejsce w latach 1918–1919, choć niektóre źródła sugerują powiązania z wcześniejszymi atakami sięgającymi 1911 roku. Sprawca, znany jako „Axeman” (Człowiek z Siekierą), atakował mieszkańców Nowego Orleanu, głównie włoskich imigrantów, używając siekiery lub innych ostrych narzędzi. Jego zbrodnie cechowały się brutalnością, chaotycznym sposobem działania, a także tajemniczym listem opublikowanym w prasie, który nadał sprawie niemal mitycznego charakteru. Pomimo intensywnych śledztw i zaangażowania lokalnej społeczności, tożsamość Axemana pozostaje nieznana, a sprawa jest jednym z najsłynniejszych nierozwiązanych przypadków kryminalnych w USA. Pierwsze potwierdzone ataki przypisane Axemanowi rozpoczęły się w maju 1918 roku, choć niektóre źródła, takie jak książka "The Man from the Train" Billa Jamesa i Rachel McCarthy James, sugerują, że podobne morderstwa mogły mieć miejsce już wcześniej, np. w 1911 roku, w Rayne i Crowley w Luizjanie. Ofiarami były zazwyczaj osoby pochodzenia włoskiego, często właściciele małych sklepów spożywczych, co doprowadziło do spekulacji, że ataki mogły mieć podłoże ksenofobiczne lub być związane z mafijnymi porachunkami, choć brak dowodów na powiązania z mafią. Sprawca wchodził do domów w nocy, zazwyczaj przez tylne drzwi, panele w drzwiach, które wycinał lub przez otwarte okna. Używał siekiery, którą znajdował na miejscu, np. w przydomowej szopie, lub innych narzędzi, takich jak brzytwa czy nóż. Ataki koncentrowały się na ciosach w głowę, często powodując natychmiastową śmierć, choć niektóre ofiary przeżyły z okropnymi ranami. Pierwszym udokumentowanym atakiem był mord na Josephie i Catherine Maggio w nocy z 22 na 23 maja 1918 roku. Joseph, włoski imigrant i właściciel sklepu spożywczego, oraz jego żona zostali znalezieni martwi w swoim łóżku. Ich gardła zostały poderżnięte brzytwą, a głowy zmiażdżone siekierą. Sprawca wszedł do domu, wycinając panel w tylnych drzwiach, co stało się charakterystycznym elementem jego modus operandi. Na miejscu zbrodni znaleziono siekierę pokrytą krwią, a także brzytwę należącą do brata Josepha, Andrew Maggio, który początkowo był podejrzany, ale z braku dowodów oczyszczono go z zarzutów. Śledztwo nie przyniosło przełomu, a brak motywu rabunkowego (pieniądze i kosztowności zostały na miejscu) dodatkowo skomplikował sprawę. Kolejny atak miał miejsce 28 czerwca 1918 roku na Louisa Besumera i jego kochankę Harriet Lowe. Besumer, również właściciel sklepu, został zaatakowany we własnym domu siekierą, a Lowe doznała poważnych obrażeń głowy. Oboje przeżyli sam atak, choć Lowe zmarła kilka tygodni później w szpitalu po długiej walce. Przed śmiercią Lowe twierdziła, że rozpoznała napastnika, ale jej zeznania były niejasne, niespójne i nie doprowadziły do aresztowania jakiejkolwiek osoby. Besumer stał się podejrzanym, ponieważ policja znalazła u niego korespondencję w języku jidysz i rosyjskim, co w tamtym czasie wzbudzało podejrzenia o szpiegostwo. Ostatecznie został uniewinniony. Ten atak różnił się od innych, ponieważ nie było wyraźnego powiązania z włoską społecznością, ale sposób wtargnięcia i użycie siekiery pasowały do wzorca Axemana. W sierpniu 1918 roku Axeman zaatakował Mary Schneider, ciężarną kobietę, która została znaleziona przez męża z mocno pokiereszowaną głową. Udało jej się przeżyć, lecz nie była w stanie zidentyfikować napastnika. Kilka dni później, 10 sierpnia, zaatakowano Josepha Romano, starszego włoskiego fryzjera. Romano został znaleziony przez swoje siostrzenice z ranami głowy zadanymi siekierą. Obrażenia były tak rozległe i poważne, że mężczyzna zmarł dwa dni później w szpitalu. W obu przypadkach sprawca wszedł przez wycięty panel w drzwiach, a narzędzie zbrodni znaleziono na miejscu. Te ataki wywołały panikę w Nowym Orleanie, a mieszkańcy zaczęli barykadować drzwi i okna, niektórzy nawet spali z bronią. Najbardziej niesławny moment w sprawie Axemana miał miejsce 13 marca 1919 roku, kiedy w lokalnej gazecie „Times-Picayune” opublikowano list rzekomo napisany przez Axemana. List, podpisany jako „The Axeman”, napisany w dramatycznym, niemal teatralnym stylu, twierdził, że autor pochodzi „z piekła” i zapowiedział kolejny atak na 19 marca o godzinie 00:15. Axeman zagroził, że każdy dom, w którym nie usłyszy dźwięków swojego ukochanego jazzu, czeka tragiczny koniec. W efekcie tej groźby w nocy 19 marca kluby jazzowe i domy w całym Nowym Orleanie były wypełnione muzyką, a mieszkańcy organizowali imprezy, by uniknąć ataku. Tej nocy nie doszło do żadnego morderstwa, co wzmocniło legendę Axemana. Autentyczność listu pozostaje przedmiotem debat – niektórzy uważają, że mógł być żartem lub próbą podsycenia paniki, ale styl i specyficzne odniesienia do muzyki jazzowej sugerują, że mógł być autentyczny. Po liście ataki trwały. W marcu 1919 roku zaatakowano rodzinę Cortimiglia – Charlesa, Rosie i ich dwuletnią córkę Mary. Mary zmarła, a rodzice przeżyli, choć odnieśli poważne obrażenia. Rosie Cortimiglia początkowo oskarżyła sąsiadów, Iorlande i Franka Jordanów, co doprowadziło do ich aresztowania. Później wycofała zeznania, a Jordanowie zostali zwolnieni, co sugeruje, że jej oskarżenia mogły wynikać z szoku lub sąsiedzkich niesnasek. W sierpniu 1919 roku Axeman zaatakował Steve’a Bocę, który przeżył ciosy siekierą, ale nie mógł zidentyfikować napastnika. Ostatnim potwierdzonym atakiem był mord na Mike’u Pepitone w październiku 1919 roku. Pepitone, włoski drobny sklepikarz, został zabity siekierą we własnym łóżku, a jego żona widziała uciekającego napastnika, ale nie była w stanie go opisać z powodu panujących ciemności. Po ataku na Pepitone morderstwa ustały, choć w grudniu 1920 roku wdowa po Pepitone, Esther, zastrzeliła mężczyznę o imieniu Joseph Mumfre, twierdząc, że był Axemanem. Mumfre, drobny przestępca, miał rzekomo powiązania z mafią, ale nigdy nie znaleziono dowodów łączących go z morderstwami. Teorie na temat tożsamości Axemana obejmują seryjnego mordercę, który podróżował koleją (podobnie jak w przypadku Villiski), członka mafii lub nawet osobę z problemami psychicznymi. Bill James w "The Man from the Train" sugeruje, że Axeman mógł być powiązany z innymi morderstwami siekierą z lat 1911–1912, ale różnice w działaniu (np. brak zakrywania luster) czynią to powiązanie mniej prawdopodobnym. Śledztwo w sprawie Axemana było utrudnione przez chaos w dowodach, uprzedzenia wobec włoskiej społeczności i brak zaawansowanych technik kryminalistycznych. Policja badała różne tropy, w tym możliwość, że sprawcą był Joseph Mumfre lub ktoś z lokalnej mafii „Black Hand”, ale żadna hipoteza nie została potwierdzona. Ataki Axemana wywołały masową histerię w Nowym Orleanie, a legenda sprawcy została utrwalona w kulturze popularnej, w tym w muzyce jazzowej (np. utwór „The Mysterious Axman’s Jazz”) i licznych książkach. Sprawa pozostaje nierozwiązana, a Axeman jest często porównywany do Kuby Rozpruwacza ze względu na swoją nieuchwytność i zdolność do wywoływania paniki. Od tych wydarzeń minęło już ponad 100 lat, a tożsamość legendarnego mordercy prawdopodobnie na zawsze pozostanie tajemnicą.
@esem91 @baster82

Axeman - człowiek z siekierą - sprawa seryjnego mordercy z Nowego Orleanu. Jak zawsze zapraszam. Opis sprawy w komentarzu.
@Walker @messicocacola @JimMorrisonFCB @Ojciec5tkidzieci @michal26 @Alek23 @Kondziubarca @DiSBlaDE @Karamba @DragonxNF

@clyde Sceny, proszę państwa sceny w parku w Mosinie

@Gall Dokładnie to napisałem xDDD

@Safrani Pachnie to troszkę nowym Apocalypto, ale muszę przyznać - zdjęcia sa tutaj genialne.