W występie przeciw Fe Neto tak naprawdę zaistniał dwukrotnie – w 11’, kiedy zabrakło komunikacji przy wyjściu do piłki między nim a Pique, oraz w 83’, parując futbolówkę na poprzeczkę. Ogólnie rywale nie przemęczali nadmiernie Brazylijczyka. Mógł zostać bohaterem, ale nie wyczuł zamiarów Maty przy rzucie karnym, także tę sytuację pominięto w analizie występu. Po prostu solidnie.

Rywale mieli prawdziwą autostradę na swojej stronie i to w dużej mierze zasługa Roberto, który kompletnie nie mógł poradzić sobie z Cucu i spółką. Do najważniejszych przewinień prawego obrońcy Barcy należą przegrany pojedynek główkowy w 30’, co zapoczątkowało niebezpieczną akcję gospodarzy, zbyt łatwe dopuszczenie do dogodnej sytuacji dla Fe w 72’ oraz strata w 78’, po której Cucurella poszedł z groźną kontrą. W ofensywie również dał niemal nic. Zabrakło mu dokładności (np. 86’), ale również partnera do gry. Ten argument można by odwrócić w drugą stronę – gospodarze mogli mieć autostradę na stronie Roberto przez to, że ten często był osamotniony. Popełniał jednak przy tym indywidualne błędy, które obniżają mu ocenę.

Przyzwoite zawody w wykonaniu Pique, z wyjątkiem jednego, sporego błędu w 81’, kiedy zagrał główką w kompletnie nieprzemyślany sposób do strefy środkowej, w której piłkę zgarnął rywal. Na plus wygrany bardzo ważny pojedynek 1 na 1 w 4’ oraz wyczyszczenie w polu karnym w 25’. Udało mu się również dwukrotnie przyspieszyć akcję udanym wyprowadzeniem piłki w 28’ i 66’. Jeden z lepszych piłkarzy Barcy na boisku.

Dopuścił do dwóch najgroźniejszych sytuacji rywali w meczu – w 18’ podawał niedokładnie między liniami, co spowodowało stratę i kontrę, zaś w 83’ wykazał się dużym niezdecydowaniem w pojedynku 1 na 1 i tylko dzięki Neto nie padła wtedy bramka. Popełnił również prosty błąd w 76’, złym przyjęciem powodując rzut rożny, a także dopuścił się niebezpiecznej straty w 96’. Z pozytywów należy zaliczyć niektóre jego podania (76’ i 88’) oraz dwie interwencje w 39 i 43’. Wyraźnie gorszy od Pique.

Ogólnie zagrał w kratkę, choć jak na debiut tragedii nie było, tym bardziej, że rozegrał go nie na swojej nominalnej pozycji. Przede wszystkim należy pochwalić Amerykanina za odegranie do Leo w 20’, który uderzył w słupek, oraz za podłączenie się i wrzutkę w 96’, po której blisko było gola samobójczego piłkarza Fe. W defensywie nie ustępował w pojedynkach 1 na 1 (16’ czy 87’), a także dobrze czytał grę (49’). Z drugiej strony zdarzały mu się momenty, w których gubił koncentrację, jak np. w 89’, kiedy po jego fatalnej stracie poszła kontra, która powinna skończyć się golem dla gospodarzy. Potencjał na pewno jest, ale jeszcze sporo pracy przed nim.

Kolejne dobre spotkanie w wykonaniu Busquetsa. Nie popełnił żadnego poważnego błędu i utrzymał przyzwoity poziom rozegrania. Na uwagę zasługują przyspieszające podanie do Pedriego w 4’, piękne odegranie do Messiego w 21’ i dokładne długie podanie w pole karne do Roberto w 86’. W defensywie wygrał walkę o pozycję w polu karnym Barcy w 11’, w 25’ zanotował ważny blok, a w 96’ zatrzymał groźną kontrę rywali. Zmienna forma to znak firmowy Busiego, ale jego ostatnie występy pokazują co innego. Oby tak dalej.

Raz po raz próbował przyspieszać akcje, podając między liniami, jak w 6’ do Griezmanna czy w 9’ do Dembele, było to jednak trudne ze względu na dobre ustawianie się piłkarzy Fe w obronie. W defensywie zagrał też raczej poprawnie – odbiór piłki w polu karnym Barcelony w 7’ lub przerwana akcja w 38’ to niektóre z argumentów. Tak naprawdę popełnił jeden, odpuszczając rywala w 45’ w polu karnym Neto. Przy nieco dokładniejszej piłce gospodarze mieliby 100% sytuację na gola. Jest jeszcze jedna kwestia, która została potraktowana jako fakt dokonany – sprokurowanie rzutu karnego.

Już w 2’ popisał się fantastyczną kontrolą piłki w środkowej strefie, co pozwoliło mu ruszyć na bramkę gospodarzy, zabrakło jednak pomysłu na rozwiązanie sytuacji. Sformułowanie „brak pomysłu” jest jednym z telegraficznych skrótów opisujących grę Messiego. Drugim jest brak świeżości. Leo, podobnie jak Pedri, znikał długimi okresami z radarów i największe zagrożenie siał tym razem z dalekich stałych fragmentów gry – dośrodkowania w 29’ czy 64’ rodziły zagrożenie pod bramką Fe. Poza tym uderzył w słupek w 20’ z trudnej pozycji na zdobycie gola i przypomniał wszystkim starego siebie w 40’, przeprowadzając indywidualną akcję zakończoną łokciem Nyoma. Na minus, poza znikaniem na długie fragmenty spotkania, trzeba zapisać sytuację z 94’ – pozycja była niewygodna, ale od kogo jak nie od Messiego powinniśmy oczekiwać, że zmieści piłkę do siatki?

Grał interwałami. W pierwszych 20 minutach i w drugiej połowie, aż do zejścia, kompletnie nic mu nie wychodziło (straty w 2', 8', 16' i 60'). Od 20 minuty do końca pierwszej połowy był wręcz fenomenalny. W 20’ to on napędził akcję, która skończyła się strzałem Messiego w słupek, zaś w 30’ posłał fantastyczne prostopadłe podanie do Griezmanna, które powinno skończyć się asystą. Miał jeszcze swoje momenty jak zagranie z pierwszej do Roberto w 28’ czy świetne zagranie do Leo w 38’. 17-latek pokazał przebłyski wyjątkowego talentu i oby dalej on był szlifowany w Barcelonie. Zawodnik meczu.

Dopiero w 30’ zaprezentował się z dobrej stron,y rozpoczynając akcję, która skończyła się „setką” Griezmanna. W 49’ zagrał ładnie do środka do Messiego, a w 54’ popracował w obronie i zablokował dośrodkowanie rywala. Cała reszta stratami piłki stała. Strata stratę poganiała i nie brały się one z prób przyspieszania akcji. Były one spowodowane zwykłą nonszalancją i niedokładnością przy kontroli piłki. Najlepszym przykładem jest 26’, kiedy w prostej sytuacji Dembele wypuścił sobie piłkę za daleko. Należałoby jednak w tym miejscu zakończyć i powściągnąć surowy ton, gdyż w przeciwieństwie do Griezmanna młodszy z Francuzów musi wrócić do siebie po tak długim rozbracie z piłką.

Ciężko bronić Griezmanna, kiedy ten nie daje żadnych argumentów „za” stawianiem na niego. Ponownie długimi momentami niewidoczny, co dawało złudzenie, jakby Blaugrana grała w dziesięciu. Na domiar złego zmarnował dogodną okazję w 30’ na strzelenie bramki. Jeśli ktoś ma jeszcze cierpliwość do Francuza, to jest ona z pewnością na wyczerpaniu.

Wyraźnie odstawał fizycznie przy pojedynkach 1 na 1, co w sumie dziwić nie powinno. Nie dał zatem potrzebnego impulsu, który umożliwiłby tworzenie przewagi na skrzydle. Na plus można jedynie odnotować wywalczenie rzutu wolnego w 63’ i uczestnictwo w akcji w 96’, po której blisko było samobójczego gola gospodarzy. Na minus nieporozumienie z Destem w 76’ i strata w 97’.

Spośród piłkarzy, którzy weszli na boisko, to po nim należało oczekiwać zrobienia różnicy na korzyść Barcelony. Niestety był niewidoczny, a co gorsza w 81’ kompletnie odpuszcza powrót do obrony po błędzie Pique. Słaba zmiana.

Również mało widoczny, jak inni zmiennicy. Zanotował jedynie trzy straty i na tym jego opis się kończy. Brak oceny.

Zaistniał raptem dwa razy, pokazując się na skrzydle w 83’ i źle odgrywając do Trincao, rozpoczynając tym samym kontrę, która zakończyła się poprzeczką gospodarzy, a także w 90’, kiedy wywalczył sobie pozycję, ale również zabrakło dokładniejszego odegrania do Fatiego czy Pique. Mimo tego bez oceny.

Brak oceny.