REPORTER
Ron, żeby nie było żadnych wątpliwości, zamierzasz przeskoczyć kanał La Manche?

RON
O tak. Zgadza się. Tak jest.

REPORTER
Jaka to odległość?

RON
Dwadzieścia sześć mil stąd do Calais.

REPORTER
Do plaży w Calais?

RON
No niezupełnie. Jeśli dobrze się odbiję a wiatry będą mi sprzyjać, może wyląduję w samym środku Calais.

[cięcie; grupa Francuzów ubranych w tradycyjne koszule i berety bretońskie pod transparentem z francusko-angielskim napisem "META SKOKU PRZEZ KANAŁ"; cięcie]

REPORTER
Ron, czy zastosujesz jakąś specjalną technikę, żeby wykonać tak długi skok?

RON
Och nie. To będzie zwykłe wybicie z obu nóg, skok prosto w powietrze i przez kanał.

REPORTER
Rozumiem. Powiedz mi Ron, na jaką odległość udało ci się najdalej skoczyć?

RON
Jedenaście stóp sześć cali w Motspur Park dwudziestego drugiego lipca. Chociaż nieoficjalnie było to prawie dwanaście stóp.

[wykonuje przysiady]

REPORTER
Rozumiem. Ron, Ron...

[przerywa Ronowi w robieniu przysiadów]

... Ron. Nie obawiasz się skakać dwadzieścia sześć mil przez morze?

RON
Ależ nie, nie. Skądże! Przez morze skacze się łatwiej.

REPORTER
Dlaczego?

RON
Mój manager mi to wyjaśnił. Jeśli przelecisz już pięć mil nad kanałem La Manche a pod tobą jest tylko woda, siła rozpędu utrzyma cię w powietrzu.

REPORTER
Rozumiem. Dziękuję Ron i powodzenia.

RON
Dzięki, dzięki.

[odbiega poza kadr]

REPORTER
[do kamery]

Człowiekiem, który nakłonił Rona do skoku przez kanał La Manche jest jego manager Pan Luigi Vercotti