La Rambla
La Rambla
Online: 1659 Culés
Gorące dyskusje
2
a ja mam może takie głupie, dziwne i dziecinne pytanie ale zapytam kiedy macie urodziny ? to se... » Czytaj dalej
34
Kiedy oni zrozumieją, że ośmieszają na razie siebie, a nie Skolima. "Żyłem w ciągłym lęku,... » Czytaj dalej
6
Czy będę nosił głośnik na procesji...świetne pytanie ale Ja nigdy nie nosiłem głośnika.
Online: 1659 Culés
38
Otwieram wieczorny popcorn, myszką najeżdżam na zakładkę z La Ramblą, szybkie wczytanie, jeszcze chwila... i dowiaduje się, że to nie jest kraj dla prawicowców. W sumie jest, ale Europa nie jest. I świat też. Prawicowiec to ucieleśnienie pogardy, nienawiści, niewyedukowania i zabobonów. To pisał Robespierre?
Od zawsze myślałem, że jak się przedstawia dany nurt polityczny, a nawet pierwszą lepszą definicję encyklopedyczną, to się najpierw podaje, czym dane coś jest, z czego się składa. Czyli na przykład taki prawicowy zwierzak z rezerwatu indiańsko-europejskiego pod agendą Unii, może np. na pierwszym miejscu stawia rodzinę i jej wartości, potem tradycję, religię, wolność handlu i niskie podatki, a nie, jako aksjomat podaje się go jako zbielałego z nienawiści, ubranego w skórę, plującego jadem + 20% do obrażeń od trucizny, patriarchy z kobietami przyspawanymi do blatu kuchennego? - ista, - ista, - fob, - fob...
Po cholerę używać takiej terminologii?
Jest tutaj wielu centrowców, centro/prawicowców, którzy takimi pseudonaukowymi wypocinami czują się zawstydzeni. Bynajmniej nie za siebie, bo żaden z nas nie hasa po antyimigranckich marszach, nie blokuje legalnych pochodów osób o odmiennej płci seksualnej, nie atakuje policji, nie wrzeszczy do kamer, nie ślini się ze złych emocji, a po prostu wrzuca do urny kartkę. Z większą lub mniejszą satysfakcją. A czasami też nie wrzuca. I tak na tym polu demokracji, to walczymy, to się poddajemy, to żartujemy, to się wkurzamy. Ale przy puczu nikt nie kombinuje i na pewno nie jest elementem, któremu ma się ciężko żyć. Lub żyje. Tak nie jest. Każdy pokojowo walczy o swoje. A liczy się odrobina szacunku i mniej manipulacji.
1
@Cochise i wszystkie te złe rzeczy/ stereotypy przypisuje się tylko nam europejczykom o prawicowych poglądach. Niech poczytają i dowiedzą się o prawicowych organizacjach paramilitarnych w Brazylii.
Tutaj można mówić o bandytach, faszystach, zbrodniarzach. Nie o zwykłym statystycznym konserwatyście światopoglądowym.
0
@Cochise piękny wyważony tekst szacunek
3
@Cochise Wreszcie ktoś obiektywnie mówiący, a nie plujący jadem ekspert. Gratulacje.
0
@Cochise Dokładnie. A jak się włączy muzyke, przymknie jedno oko, to już w ogóle jest supcio.
Rozumiem punkt i jak nie szedł bym całkiem w stronę pewnego posta, to jednak się nie uniknie faktu, iż niektóre takie treści się tutaj (a także w internecie) z prawej strony pojawiają. Chyba, że się właśnie zetnie poślady i całą siłą umysłową nie dopuści tego do świadomości.
1
@Cochise
Dziękuję za głos rozsądku. :)
W pewnym sensie taka trywializacja, ordynarne upraszczanie pozycji, z którą się nie zgadzamy, oraz redukcja intelektualnego bastionu interlokutora do, delikatnie ujmując, najmniej życzliwej interpretacji poglądów reprezentowanych przez najbardziej skrajne grupy o podobnych przekonaniach, może być interpretowana jako mechanizm obronny po pierwsze, a po drugie chwyt retoryczny, rzecz jasna.
Nieuczciwość takiego zabiegu w kontekście prowadzenia debaty jest raczej oczywista. W dyskusjach powinna funkcjonować tzw. "principle of charity", czyli w skrócie oczekiwanie, że będziemy interpretować argumenty, tezy, teksty i twierdzenia wygłaszane przez drugą stronę w sposób możliwie najbardziej racjonalny i będziemy rozważać najsilniejsze formy przedstawianych argumentów (tj. zakładamy wszystko co najlepsze, a nie co najgorsze). W ten sposób unikamy atakowania chochoła i staramy się zapewnić, że zmierzymy się z intelektualnie najsilniejszą formą przedstawianej argumentacji. Na czym powinno nam zależeć, jeżeli jesteśmy zainteresowani dociekaniem prawdy, poznaniem, a nie "wygraniem zapasów w błocie".
Z kolei funkcja takiego zabiegu jako mechanizmu obronnego staje się jasna po takiej analizie - spłycanie poglądów, z którymi się nie zgadzamy, sprowadzanie ich do absurdu i wyśmianie jest znacznie prostsze niż zmierzenie się z poważnymi argumentami w dyskusji czy przeczytanie rzeczowych prac przedmiotowych. Widać to świetnie na przykładzie niektórych dyskusji o religii - niektórym niezmiernie lekko przychodzi machnięcie ręką na całość poglądów teistycznych i określenie ich mianem "bajek" czy "bzdur", ale stanąć naprzeciw argumentacji np. Alexandra Prussa czy Edwarda Fesera nie jest już tak łatwo. W dyskusjach politycznych jest tak samo - znacznie prościej jest identyfikować drugą stronę z patologicznymi skrajnościami, bo to zwalnia z myślenia. Wielka szkoda, bo w ten sposób nie tylko dochodzi do pogłębiania podziałów w społeczeństwie, ale również zaniku kultury dyskusji.