Czasami jak patrzę na Brzęczka, to mam wrażenie, że na stanowisku selekcjonera jest człowiek o mentalności komunistycznej. Taki beton partyjny, który zapewnia, że wicie rozumiecie, nic więcej nie dało się zrobić.
No taki mamy materiał i na tyle nas stać. Facet bredzi o jakichś tam dobrych momentach gry, podczas gdy dobrze przygotowany zespół gra swoje przez zdecydowanie więcej niż 15 minut w meczu.
Obawiam się, że brak planu taktycznego na czołowych rywali i czekanie na egzekucję pokazuje, że Brzęczek to człowiek zachowawczy i jego mentalność udziela się zawodnikom.
Gdyby taką mentalność miał Kolumb, to powiedziałby, że wszystkie statki się gdzieś topią na środku oceanu, więc nie ma co się wygłupiać z opływaniem świata. To pokazuje, że świat rzeczywiście należy do odważnych. Żeby coś osiągnąć, trzeba umieć to sobie najpierw wyobrazić, potem w to uwierzyć, a na końcu znaleźć sposób.
U Brzęczka nie ma żadnego z tych 3 elementów.
Jemu podrzucić 2 atomy wodoru i jeden tlenu, to zawsze będzie je widział osobno. Ten człowiek nigdy nie poeksperymentuje, żeby je połączyć w coś większego.
Poza tym bardzo niedobrze, że ewidentnie nie czuje się dobrze w tej improwizacji Lewandowski. Najlepszy napastnik świata bez sytuacji bramkowych. To chyba największy wykrzyknik, który widnieje przy indolencji naszego trenera.

Dramat, mecze reprezentacji nie są świętem. Przynajmniej takim wyczekiwanym. Brzęczek wyżej dupy nie podskoczy. Zbyt mały człowieczek założył zbyt duże buty i basta.