Przez lata propaganda PRL-u robiła wszystko, aby wymazać Ernesta Wilimowskiego z kart polskiego futbolu. Dla władzy był wstrętnym zdrajcą spiskującym przeciwko narodowi. Doszło nawet do tego, że w prasie i mediach podawano informację o jego śmierci, co zresztą mocno zakorzeniło się w społeczeństwie. Podobnie było z próbą przyjazdu "Eziego" do Polski, jednak pomysły te zostały brutalnie stłumione w zarodku.

I o ile Wilimowski świętym nie jest, a sam czyn gry dla reprezentacji III Rzeszy do chwalebnych nie należy, to jednak dzisiaj chciałbym przedstawić kilka powodów, które powinny go nieco usprawiedliwić. I może niekoniecznie wybielić, ale przekonać, że wizerunek wstrętnego zdrajcy nie jest właściwy, a bardziej zaklasyfikować Wilimowskiego jako zagubionego człowieka.

POWODY, BY SPOJRZEĆ NA NIEGO LEPIEJ:
⚽ Wilimowski chciał żyć. Po prostu. W chwili wybuchu wojny był 23-letnim chłopakiem, które jedyne, co potrafił, to grać w piłkę. I w zasadzie prawie na pewno zginąłby pierwszego dnia wojny. Bał się i musiał uciekać. Wszystko za sprawą Georga Joschkego, który był lokalnym liderem NSDAP. Joschke nie mógł mu wybaczyć Wilimowskiemu, że ten przeszedł kiedyś z niemieckiego 1. FC Kattowitz do polskiego Ruchu Hajduki Wielkie. Joschke chciał i zemściłby się już pierwszego dnia, korzystając ze swoich ogromnych wpływów.

⚽ Do podpisywania volkslisty Wilimowskiego namawiał m. in. ówczesny trener reprezentacji Polski - Józefa Kałuża, który wprost mówił: "Podpisujcie volkslistę. Co nam przyjdzie z martwych Polaków?".

⚽ Wilimowski nie interesował się polityką, on chciał tylko grać w piłkę. Dlatego robił wszytko, aby uniknąć służby w Wehrmachcie, nie musieć walczyć i zabijać Polaków. W tym celu wstąpił do niemieckiej policji, a gra w reprezentacji III Rzeszy była jedną z nielicznych okazji, aby uniknąć walki na froncie w szeregach niemieckiej armii.

⚽ Podczas wojny Wilimowski pomógł wielu Polakom, co zresztą zostało potwierdzone. Załatwiał nawet bilety na mecze...

⚽ Wilimowski to był typ zakompleksionego introwertyka, który w zasadzie poza piłką nie potrafił nic. A co było ważniejsze od futbolu? Matka! Sam Wilimowski urodził się jako Pradela - jego ojciec zginął podczas I wojny światowej. Nazwisko Wilimowski odziedziczył w wieku 13 lat po swoim ojczymie, który go usynowił, gdy okazało się, że młody potrafi grać w piłkę. Sam "Ezi" był bardzo mocno związany z matką, dlatego wstępując do niemieckiej reprezentacji troszczył się nie tylko o swój los, ale przede wszystkim o jej. Zresztą, Wilimowski miał okazję użyć swoich wpływów. Gdy jego matka w 1942 roku trafiła do obozu koncentracyjnego, z Auschwitz wyciągnął ją właśnie syn. Użył on wpływów u Hermanna Grafa - niemieckiego pułkownika, który był w stanie użyć swoich wpływów.

⚽ Sam Wilimowski wielokrotnie chciał przyjechać do Polski, ale... władza nie pozwalała. Niekoniecznie z powodu samej gry, ale ponownie w obawie o los matki, która dopiero w latach 50 mogła wyjechać z Polski.

⚽ Nigdy tak naprawdę nie dowiemy się, co czuje osoba, która obawia się o życie swoje oraz bliskich. Do czego jest w stanie doprowadzić strach, bo w zasadzie przecież Wilimowski był dobrym człowiekiem.

STATYSTYKI I REKORDY WILIMOWSKIEGO:
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-9127283#comment-9127283

@Alcazar @Danny Gaucho @Yosemite @Colon