Może byłoby mi przykro gdyby odchodził z 2 lata temu, gdy dopiero zaczynał się jego zjazd piłkarski i totalne olanie formy fizycznej, ale obecnie? Nie. W najmniejszym stopniu. Należy mu się szacunek za znaczący wkład w sukcesy Barcelony, ale na pewno nie będę tęsknił za jego żenującymi symulkami, machaniem łapami, i bezpodstawnym wydzieraniem się na młodszych zawodników. Status amigosa sprawił, że z tygrysa zmienił się w rozleniwionego dachowca z przebłyskami. Najwyższy czas.