Mówi się że piłkarz to zawód jak każdy inny. Trochę racji w tym jest, różnica jedynie taka że piłkarz zarabia przeogromne pieniądze za swoją pracę. Suárez przez ostatnie 6 lat pracował w Barcelonie i za tą pracę otrzymywał miliony euro. Tylko jakie to ma znaczenie? Mimo tego że po prostu wykonywał swój zawód ja po prostu chcę mu powiedzieć: dziękuję. Dziękuję za wszystkie te momenty mojego szczęścia, radości, łez, krzyków. Gra dla Barçy była dla niego marzeniem dzieciństwa i to było widać. Dawał z siebie wszystko. Zostawia za sobą wspaniałe wspomnienia: pierwszy gol w Klasyku w 2015 i jego szalona radość po nim, mecz życia z PSG, gol w Berlinie. Potem sezon 15/16 w którym mogliśmy oglądać najlepszą 9 w historii Barçy, a także jedną z najlepszych w historii. Irytował często niecelnymi podaniami, marnowaniem setek czy wymuszaniem fauli. Ale co z tego? Skoro w następnej akcji strzelał nożycami gola na wagę zwycięstwa. Świetne woleje i niezliczone inteligentne przepuszczanie piłki. Chcę mu też podziękować że współtworzył najlepsze tridente w historii futbolu. Był to świetny transfer w na pewno niełatwym momencie. W 2014 przychodził świeżo po skandalu z Chiellinim na mundialu i z wizją kilkumiesięcznej banicji. Na boisku walczak, prowokator, bad boy. Za to w życiu prywatnym wydaje się być dobrą i rodzinną osobą. Mimo że jest dla mnie zupełnie obcą osobą to na zawsze część niego będzie u mnie w sercu. Przez tyle lat był częścią mojej barcelońskiej rodziny. Dziękuję za wszystko i życzę powodzenia, Grubasie!