36. dzień Powstania Warszawskiego

Jeszcze niedawno głównym punktem walk było Stare Miasto. Teraz jego miejsce zajmuje Powiśle i przylegająca do niego część Śródmieścia, gdzie Niemcy starają się przełamać obronę powstańców.
Ich natarcie przynosi sukcesy w postaci zajęcia budynku Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych przy ul. Kopernika, gdzie powstańcy w zasadzie nie stawiali większego oporu. Przemocy okupanta ulegają także ul. Sewerynów, Oboźna, Leszczyńska. Na ostatniej z nich dokonuje się dramat oddziału por. Tadeusza Malinowskiego ps. "Pobóg" - 150 AK-owców ginie w okrążeniu.
Nie powiodła się także obrona Elektrowni Miejskiej, której załoga zmuszona była do wycofania się. Kpt. Stanisław Skibniewski zarządził odwrót dopiero po wyczerpaniu możliwości walki i zapasów amunicji. Znakomitym podsumowaniem dla postawy powstańców są słowa gen. von dem Bacha, który zanotował: "Polacy walczą jak bohaterowie".
Dowódca załogi Powiśla, mjr Błaszczak, postanowił rozpocząć ewakuowanie ludności do innych części Śródmieścia, obawiając sie, iż Powiśle może nie być w stanie bronić się przed Niemcami na dłuższą metę.
Śródmieście jest ostro bombardowane przez niemieckie lotnictwo.
Tymczasem walki rozgorzały w rejonie kościoła św. Krzyża i dawnego budynku Komendy Policji. Ruiny pozostały w rękach powstańców, którzy odparli natarcie żołnierzy nieprzyjaciela.
Na Czerniakowie siły powstańcze organizuje płk Jan Mazurkiewicz ps. "Radosław". Ul. Książęca zostaje zabezpieczona, co umożliwia stabilne połączenie Czerniakowa ze Śródmieściem.
Z kolei na Mokotowie warte odnotowania są wypady powstańców dowodzonych przez por. Aleksandra Tyszkiewicza, którzy nacierają na wroga na ul. Puławskiej. Odnoszą oni lokalne sukcesy.

Chwała walczącej Warszawie!
Chwała Bohaterom!