Już nie będzie Ivana Rakiticia na następnych meczach Barçy. Pożegnanie Ivana Rakiticia z zespołem… Trzynaście trofeów: Liga Mistrzów, Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata, cztery mistrzostwa Hiszpanii i Puchary Króla, dwa Superpuchary Hiszpanii. Sześć lat meczów.
Fenomen sportowy. Powtarzalność sukcesów przez lata, przez dekadę, a przecież pierwsze zwycięstwo na Camp Nou odniósł tu, jako 26 latek i było to przecież sześć lat temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać tę rywalizację. Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery? Że można w życiu wygrać ewidentnie bez układów. Że jest człowiekiem rzetelnym, solidnym, posłańcem wielkich wiadomości, wielkiej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał nas prowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my, dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym. Był powodem ogromnej zbiorowej radości. Dał nam wiele. Bardzo wiele... Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali Ivana na całym świecie, jak Ansu Fati, który powiedział, że Ivan go natchnął. Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu Rakiticia. Tego fenomenu popularności - kilkaset milionów, rekordowa telewizyjna widownia, kiedy zdobywał bramkę w finale Ligi Mistrzow. To Jego ostatnie zwycięstwo i ta wielka radość nas, ludzi, którzy go oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc... Ja także krzycząc, skacząc... Po prostu... Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. ,,Ivanomanii" już nie będzie nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po Ivanie trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo, Ivan! Dziękuję Państwu. Do usłyszenia.