"Wszystko, co słyszałem w szatni w ciągu pierwszego miesiąca, gdy się aklimatyzowałem, to były opowieści o Ibrahimoviciu. Jego pobyt w klubie właśnie się skończył, ale chłopaki ciągle o nim opowiadali. ”Pamiętasz, kiedy to zrobił?”; ”Pamiętasz, jak zrobił to i to na treningu i prawie doprowadził kogoś do płaczu?”, ”Pamiętasz jak robił kung-fu nad głową?”, ”Pamiętasz, jak Zlatan zdobył tę bramkę?” Myślałem tylko: ”O mój Boże, kim jest ten Zlatan”, ale tak było praktycznie cały czas. Spotkałem go w Los Angeles, ale widzieliśmy się może pięć czy dziesięć minut – w sam raz na przywitanie i zapytanie go, jak mu się podoba Ameryka. Dla mnie dużą rzeczą było zobaczyć samo to, jak chłopaki na niego reagowali. Ogromne gwiazdy, przynajmniej dla mnie, patrzyli na niego jak na króla! To bardzo otworzyło mi oczy. Wydawał się całkiem miłym facetem. Jestem naprawdę rozczarowany, że nie miałem okazji z nim pograć. Występowałem tylko przeciwko niemu" - Lee Grant