Już nie będzie Qique Setiena w następnym sezonie w Barcelonie. Pożegnanie Quique z Dumą Katalonii. Wpie**ol w lidze, eurowpie**ol w Lidze Mistrzów, porażka w Pucharze Króla, brak troefów. Przegryw sportowy, powtarzalność przez miesiące, a przecież pierwsze zwycięstwo na Camp Nou odniósł tu na tym stadionie jako 61-latek i było to przecież nieco ponad pół roku temu. Coś niewiarygodnego. Co tydzień siadaliśmy jak do telenoweli żeby właśnie oglądać tę kaszankę, FENOMEN SOCJOLOGICZNY. Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery, że można w życiu przegrać ewidentnie bez układu, że jest człowiekiem niezbyt rzetelnym i solidnym, posłańcem zerowej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy który miał nas wprowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my dzięki tym transmisjom... potrafiliśmy uciąć sobie 2-godzinną drzemkę. Był powodem ogromnego, zbiorowego smutku. Dał nam niewiele, bardzo niewiele. Mam nadzieję że z tych młodych chłopaków którzy dzisiaj mają aspirację, jak Riqui Puig który powiedział że Andres go natchnął, że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu. 14,5 mln rekordowa telewizyjna widownia kiedy zbierał wpier**l od Bayernu Monachium. 13 przeszło milionów to jego ostatnie zwycięstwo z Deportivo Alaves. I ten wielki smutek nas ludzi którzy go oglądaliśmy, państwo przed ekranami klnąc jak szewce, ja także klnąc jak szewc... Po prostu było okropnie i coś się niewątpliwe otworzyło, a więc miejmy nadzieję że w Barcelonie będzie jakaś próba kontynuacji. Setienomanii już nie będzie nigdy natomiast ważne żeby były sukcesy sportowe i żeby nic po Setienie trwałego nie zostało. Dziękuję państwu do usłyszenia.