Krótka analiza poszczególnych piłkarzy i "trenera":

Ter Stegen - człowiek miał w oczach strach, niczym przed obejrzeniem "Ojca Mateusza". Nie wiem, jak tak doświadczony bramkarz może być wystraszony przed meczem Ligi Mistrzów.
Semedo - szybki jak wiatr, zagrał jedno podanie między nogami do Suareza i uznał, że jego rola się skończyła. Davies jest o cztery klasy lepszy.
Pique - jest tak wolnym klocem, że nie da się tego oglądać. On by się sprawdził kilkanaście lat temu, ale nie w dzisiejszej piłce.
Lenglet - coś tam się starał, ale też nie upilnował Muellera i ogólnie dostosował się do rad mistrza.
Alba - cień piłkarza. Jak się odbijał od Robbena siedem lat temu, tak teraz odbija się od samego siebie z tamtego okresu.
De Jong - co ten człowiek w ogóle robi w koszulce Barcelony? Biega sobie truchcikiem przy straconych bramkach, traci masę piłek, wiecznie młody i rozwijający się, a nie nadąża za żadną akcją...
Busquets - grał dno, zszedł i strzelił focha na ławce.
Vidal - walczył... o aprobatę sędziego, rozkładając ręce, niczym Setien po szóstej bramce.
Messi - nic go nie usprawiedliwia. Kolejny, decydujący mecz i po pierwszych, poprawnych, 10-15 minutach po raz kolejny zniknął i myślał o niebieskich migdałach. Dodatkowo, po jego stracie padła jedna z bramek.
Suarez - zmarnował setę, ale raz przynajmniej nawinął obrońcę i strzelił ładną bramkę.
Roberto - ancymon spotkania. Pięknie oddał piłkę Bayernowi w pierwszej połowie... człowiek orkiestra, grający za to, że strzelił jedną bramkę z P$G.

"Trener" -