Ale w tym całym smutku i rozpaczy ukazał się malutki promyczek, który wywołał uśmiech, przynajmniej na mojej twarzy. Jedynymi zawodnikami, po których widać było ewidentne wkurzenie byli ... młodzi na ławce rezerwowych.
Na takich ludzi powinnismy stawiać. Graczy realnie kochających ten klub całym sercem, a nie zwykłych pracownikach.
Tylko do tego potrzeba zmian i planu na prowadzenie klubu.