A ja tam lubię styl Atletico. To jak na boisku za małolata, gdy trafiało się na ekipę grajków z prawdziwego zdarzenia. Zbierało się wtedy najsilniejszych łebków z ośki i na tamtych. Techniki za grosz, ale zaangażowanie, zapał, żelazne płuca - to nas czyniło lepszymi. Tak naprawdę nie miałem żadnych kolegów i mecze rówieśników oglądałem z okna obierając ziemniaki na obiad.