Skończyłem właśnie oglądać Ostatni taniec. Praktycznie w ogóle nie śledzę i nie interesuję się koszykówką, jedynie co, to oglądałem mecze Polski na ubiegłorocznych MŚ i wcześniejszych meczach Eurobasketu. Nigdy nie obejrzałem w całości ani jednego meczu NBA, ale ten serial oglądało mi się wprost wybornie. Zawsze się słyszało, że Jordan był (jest) najlepszym graczem w historii koszykówki. Ba, może nawet i sportu. Ale nigdy szczerze mówiąc nie zagłębiałem się w jego sukcesy i dokonania. Nawet przed odpaleniem pierwszego odcinka nie byłem do końca pewien, gdzie spędził właściwie całą swoją przebogatą karierę. Oczywiście słyszałem o wielkim Dream Teamie z 1992 roku, bo choćby w transmisjach retro na TVP Sport się na to gdzieś natknąłem, ale i w tym przypadku się zbytnio tym nie zainteresowałem. Co prawda już na początku dokumentu zostało wspomniane, że przed sezonem 97/98 Bulls zdobyli 5 trofeów w 7 lat, ale i tak te wybrane momenty z poszczególnych spotkań na przestrzeni lat oglądałem w nerwach, choć wiedziałem, że zdecydowana większość z nich musiała się skończyć dla nich pozytywnie. Przejście na emeryturę w 1993 roku po śmierci ojca i rozpoczęcie gry w baseball. WTF? Absolutnie nie miałem o tym wcześniej pojęcia, zaskoczenie było ogromne. Potem wielki powrót. Napięcie w ostatnim już starciu o mistrzostwo sezonu 97/98 tej wspaniałej generacji, które nie miałem pojęcia jak się skończy, bo był to szósty mecz o tytuł, a wspomniane było wcześniej o pięciu. Kontuzja pleców Pippena, wypad Rodmana na galę wrestlingu z Hulkiem Hoganem, wyczerpany psychicznie i fizycznie Michael. Coś wspaniałego. Żal niesamowity, że postanowiono rozmontować taką ekipę, o czym wspomniał sam Mike - że gdyby tylko zaproponowano mu, kolegom, trenerowi choćby kontrakt na jeden rok, to podpisaliby go od razu i ruszyliby po siódmy tytuł. Nie wspomniano w dokumencie nic o dalszych losach Chicago Bulls, ale jak spojrzałem w ich miejsca w tabeli w następnych latach, doznałem szoku. Aż takiego zjazdu się nie spodziewałem. Z prawdziwego hegemona, drużyny która wygrała NBA dwukrotnie trzy razy z rzędu w przeciągu ośmiu lat, być może najlepszej drużyny w historii sportu, stali się totalnym, ale to totalnym słabeuszem. I to natychmiast, ledwie sezon później i jeszcze przez kilka następnych lat. Aż się wierzyć nie chce.

Genialna produkcja. Wielki Michael, wielkie Chicago Bulls.