Prezydent Barcelony pięknie pokazuje, co to znaczy kreatywna księgowość i że piłkarza można traktować niczym towar na półce. Nie chodzi mi tutaj, że konkretnie padło na Arthura i nie wiadomo jak bardzo mi go żal teraz, mógł być to "ktokolwiek" inny, serio. Jak bardzo musi Ci się palić dupa, że doprowadzasz do takiego dealu, do jakiego właśnie doprowadzono. Jak nieudolnie trzeba zarządzać finansami klubu, że łapiesz się takich rozwiązań.

Jeśli chodzi o Mirka Pjanicia. Nie będę gościa z marszu hejtował, bo nawet nie wszedł jeszcze w korkach na Camp Nou. Na jego ocenę przyjdzie jeszcze czas. Jeśli chodzi o jego wiek, cóż... obecnie 30 lat jak na piłkarza, to nie jest, aż tak dużo i jest do zaakceptowania... pod warunkiem, że w tym wieku przeżywasz swój prime i jesteś top, albo widać, że Twoja gra właśnie zmierza w tym kierunku. W innym wypadku...morda, Danny. Zobaczymy co pokaże na boisku :)