Leo Messi wielkim piłkarzem jest. Najprawdopodobniej najlepszym w historii futbolu. Strzela mnóstwo bramek, asystuje, drybluje, notuje masę kluczowych podań i da się tak tę litanię wymieniać jeszcze długo. Uważam jednak, że nie można z tego powodu przypisywać mu cech wspaniałości wszelkiej na każdym możliwym gruncie piłkarskim. Nie jest trenerem, ale może nim zostać w przyszłości. Dopóki tak się nie dzieje, to ma psi obowiązek słuchać szkoleniowca, nieważne kim ten by nie był. W przeciwnym wypadku w szatni rodzi się bunt, sytuacja się zaognia. Zawodnicy dostają pieniądze za granie, a nie zarządzanie taktyką. Z linii bocznej widać więcej niż na boisku. Naprawdę nie róbmy z Messiego Światowida, który naraz spogląda w cztery strony świata i jest wszystkiego świadomy. Jeżeli piłkarze mają się bardziej słuchać kapitana niż trenera, to trener jest niepotrzebny i natychmiast powinien zostać zwolniony. A kapitan powinien być ostoją drużyny, przekaźnikiem pomiędzy trenerem a piłkarzami. To Setien wraz z Sarabią odpowiadają głowami za rezultaty drużyny, to oni powinni mieć swobodę w dobieraniu taktyki. Kierownik może wysłuchać najlepszego pracownika, ale ostateczną decyzję podejmuje on, bo to on musi się tłumaczyć przed górą. Nie podoba mi się ten kult Leo, nie podoba mi się ubóstwianie go, bo nawet chipsy je najlepiej na świecie. Nie. Jest numerem jeden w swoim fachu, ale jego fachem nie jest trenerka. Póki co, oczywiście.