Nie usprawiedliwiam naszej linii pomocy, ale troszkę ciężko się zagrywa podania prostopadłe gdy rywal tak zagęszcza pole. Włączcie sobie stare mecze Barcy, wyłączając czasami genialne podania Xaviego albo Iniesty to łatwo zauważyć, że w naszej grze była znacznie większa dynamika. Cała linia ataku non stop się poruszała,wychodziła do podań, uciekała na wolne pole, wbiegała w uliczki, rozszerzała pole gry. Oczywiście linia pomocy też była bardziej dynamiczna. Gra całego zespołu była po prostu znacznie bardziej dynamiczna. A taki ciągły ruch zmusza rywali do odsłaniania się, porzucania swojej ustalonej pozycji, do licznych błędów. To właśnie wtedy robią się wolne przestrzenie w które łatwo jest zagrać prostopadłą piłkę. Obecnie nasza linia pomocy i atak zazwyczaj stoją czekając jedynie na ruch Messiego. No to rywale też stoją i powoli przesuwają się za piłką. Brakuje przyspieszenia, zmiany tempa gry. W takiej sytuacji zagranie pięknej prostopadłej to rzadkość. Być może tak wybitni gracze jak Xavi czy Iniesta bazując na swoim kunszcie potrafiliby od czasu do czasu posłać przecinające podania. Ale myślę, że nawet oni mogliby mieć problem. Jedyny piłkarz, który regularnie wybiega do przodu na wolne pole to Griezmann. Ale najczęściej między nim, a naszym pomocnikiem są dwie linie rywale i szansa, że podanie dojdzie to pewnie jakieś 10%. Być może rozwiązaniem jest zagranie piłki górą, ale wiadomo, że takie zagranie trudniej przyjąć, opanować i zajmuje po prostu więcej czasu. Oczywiście nasza pomoc powinna od czasu do czasu ryzykować, ale jakoś bardzo ich nie winię. Nie są to wirtuozi i geniusze w ofensywnej kreacji więc też nie ma co od nich wymagać wielu takich prób. W naszej drużynie brakuje rozciągających grę skrzydłowych, brakuje dynamicznych i zwinnych ofensywnych pomocników, nasza gra jest zbyt przewidywalna i za bardzo opiera się na jednym zawodniku. Jeśli nic z tym nie zrobimy to jedynie szczęście i zły dzień rywali uratuje nas w spotkaniu z topowym rywalem.