Gdy przechodząc ulicą, w tym "tragicznym" kraju, myślę o swojej przyszłości coś nagle przykuwa mój wzrok. Spoglądam w prawo, zainspirowany kolejnym dniem widzę plakat. Na nim dumnie patrzący na mnie on: "Andrzej Duda - mój prezydent" (bo tak brzmi hasło na owym plakacie). Nagle czuję coś czego z reguły nie można poczuć do zwykłej osoby, którą mijamy na ulicy... Czuję, że najchetniej splunąłbym na to malowidło wydrukowane z moich i waszych pieniędzy. I nie szkoda by mi ich było bo hey patrzę w przyszłość, jak mówiłem na początku to w tym kraju nie widzę nic... Pozdro, właśnie za tydzień tracę pracę z powodu korony (po 4latach). Bywało różnie ale nie ma co narzekać. Coś ogarnę bo ten kraj mi raczej w tym nie pomoże^^
P.S. Nigdy się nie spodziewałem, że w tak młodym wieku będę miał tqk mały wybór przez jakieś cholerstwo (przynajmniej jak narazie).