"Kiedy miałem 14 lat, poprosiłem Mamę aby kupiła mi piłkę. Odpowiedziała mi:

„Niestety Marcelito, nie mamy na to pieniędzy”.

Potem poszedłem do sklepu i powiedziałem do sprzedawcy:

„Moglby Pan dać mi piłkę, a zapłacę za nią, gdy zostanę zawodowym piłkarzem”.

Zaśmiał się i powiedział:

„Dobrze Marcelito, pamiętaj tylko, aby za nią w przyszłości zapłacić”.

Byłem wtedy w szoku, nie wiem czemu się zgodził, pewnie dlatego, że był bliskim znajomym mojej rodziny.

Gdy miałem już pieniądze wróciłem do tego sklepu, oddałem swój dług i wykupiłem wszystkie piłki, by rozdać je biednym dzieciom w mojej okolicy. Nie zapomne tej historii do końca życia." ♥️

~ Marcelo