Nelson Semedo to trochę taki Klimek Murańka. Od wielu lat mówi się, że to młody talent, przyszły hegemon swojej pozycji i następca najlepszych, a gdy spojrzymy w kalendarz, to nagle się okazuje, że bliżej mu do 30-tki i nawet się nie zorientowaliśmy, kiedy to minęło, a efektów jak nie było, tak nie ma.

Semedo czasami wyjdzie dobry mecz, nawet zaliczy asystę, by później dziesięć kolejnych zagrać beznadziejnie. Tak jak w przypadku Murańki jeden dobry skok zamieni się w brak awansu do konkursu.

I co najbrutalniejsze dla Semedo, to w tym porównaniu to Murańka wypada korzystniej. Liczba asyst Portugalczyka jest na poziomie liczby punktów Klemensa, co akurat nie jest komplementem ani dla jednego, ani dla drugiego.