"(...) sam awanturowałem się, iż Katalończycy skandalicznie marnotrawią zebrany w klubie talent. Kto w epoce Leo Messiego zamiast wygrywać w Lidze Mistrzów z maniacką namolnością – w bonusie oferując zniewalający styl gry – co pewien czas ponosi szokującą klęskę, ten popełnia świętokradztwo. Łatwo mi zatem zrozumieć, dlaczego Ernesto Valverde, człowiek niewątpliwie sympatyczny i kulturalny, został wyproszony.

(...) Internet spływa dzisiaj wodospadem anegdot i komplementów, którymi Katalonia wita nowego przewodnika stada – no OK, podzieli się tą rolą z Messim – ale kibice przywołują też konkretne wspomnienia, które dają im nadzieję. (...) Że sewilską drużynę przywrócił europejskim pucharom, że jego piłkarze grali momentami mniej więcej w taki sposób, o jakim śnią w Barcelonie. „Inni każą często piłkarzom biegać, pracować i walczyć, ja proszę ich, by myśleli” – głosi jego kredo.

Co sukcesu oczywiście nie gwarantuje, ale przynajmniej obiecuje intrygującą przyszłość. Szatnię na Camp Nou wciąż uważam za obsadzoną piłkarzami o fantastycznych umiejętnościach, nieustępujących kadrom Liverpoolu czy Manchesteru City, więc celem minimum dla Barcelony powinny być porażki w Lidze Mistrzów poniesione w lepszym stylu niż te ostatnie. A celem maksimum? On leży tam, gdzie sięga geniusz Messiego. Rozsądny trener zadowoli się tu rolą służebną, spróbuje uporządkować rzeczywistość wokół prawdziwego i jedynego lidera."

Rafał Stec znów wg. mnie trafnie o Barcelonie. Cały artykuł tutaj:
https://rafalstec.blog/2020/01/14/nowa-mysl-w-barcelonie/