InterviewGate

Pozwolę sobie stanąć trochę po stronie Redakcji. Już tłumaczę. Najsampierw warto wspomnieć, że uczestniczymy w życiu nieoficjalnej strony FC Barcelony, która ani nie reprezentuje administracyjnego stanowiska klubu, ani nie jest wyłącznym reprezentantem na Polskę, ani sama w sobie nie stanowi zrzeszenia wszystkich fanklubów w naszym kraju. To po prostu najpopularniejsza witryna o Dumie Katalonii w polskiej części internetu.

Wymogiem znalezienia się w składzie tej Redakcji nie jest ukończenie studiów dziennikarskich - co zresztą nie jest żadnym wyznacznikiem, może podbudową, niczym więcej. Wielu było świetnych dziennikarzy bez
papierka, jak i wielu z tym papierkiem, którzy dziennikarzami nigdy nie byli, nie są i nie będą.

Na pewno nie jest to strona amatorska, ale i nie zawodowa, bo szczerze wątpię, żeby wszyscy tu redagujący mogliby się z niej utrzymywać. Dajmy na to pół-zawodowa, pół-profesjonalna. Najważniejszymi odbiorcami i poniekąd nieświadomymi fundatorami FCBarca.com jesteśmy my - swoimi kliknięciami, odświeżeniami, dyskusjami, poleceniami, nawet kłótniami i chwytaniem się za łby. Redakcja jak ameba - dostosuje się do tego, co my sobą reprezentujemy. Nie dlatego, że jest to dobre lub złe, lecz w internetowej wolnej gospodarce liczą na zyski. Ok. To jest jasne.

Redaktorzy tej strony to nie są zawodowcy, to pasjonaci, którzy od wielu lat tworzą coś dla nas, rozwijają się, próbują. W tych wysiłkach popełniają masę błędów - a któż tak nie robi? Tym jest postęp, ewolucja.

Z drugiej strony uważam, że zbyt wielu użytkowników bierze redaktorów za autorytet. Hola, hola - z automatu żaden redaktor nie jest autorytetem. To ludzie, którzy mają własne zdanie np. na temat Valverde itp. Dlatego byłem wielkim zwolennikiem podcastów, bo to pokazuje, że Redakcja nie ma wypracowanego jednolitego stanowiska. Tworzą ją ludzie o odmiennych poglądach, którzy pisząc czasami popełniają błędy interpunkcyjne, semantyczne. Byli amatorami, stali się pół-zawodowcami. Chwała im za to. Większość to zapewne studenci lub tacy, którzy mają własną ścieżkę zawodową, na tyle korzystną, że wolą przy niej zostać niż się rozwijać w kierunku dziennikarstwa sportowego, z którego chleb jest nieporównywalnie gorszy.

Ok. Popełniają błędy, czasami strona idzie w złą stronę, ale - na Boga - nie dajmy się zwariować, że to wszystko ich wina. Heh, codziennie to my tworzymy największy lej tej strony - La Ramblę. Sami wrzucamy tematy, piszemy, wymieniamy się opiniami, żartujemy, kłócimy, pieprzymy trzy po trzy. Koniec końców nie zrzucajmy wszystkiego na Redakcję. Oni są oportunistyczni, dostosowują się do kliknięć, trendów, czasami niepotrzebnie, nieładnie. Jasne, powinni trzymać poziom, jednak i my o niego - choć czasami zadbajmy. Pewnie, śmiejmy się w tym wszystkim, zarzucajmy ciekawostkami, dyskutujmy merytorycznie, kiedy trzeba szukajmy odpowiedzi na prywatne pytania, róbmy wszystko, co tworzy z nas społeczność. Kurwa mać, jesteśmy ludźmi, jak ostatnio sprawdzałem, każdy z nas ma swoje za uszami. Nie ma prostych odpowiedzi i prostych pytań. A już najbardziej w internecie, gdzie na skrzyżowaniu dwóch ulic spotyka się kilka tysięcy osób, z których każda chce czegoś innego. Jedni reagują żywiołowo, drudzy anemicznie, trzeci jak Piłat umywają ręce, czwarci siedzą i się śmieją, piąci gadają sami do siebie, szóści tylko obserwują, a siódmi... na środku skrzyżowania sterczą moderatorzy i jak głupi wymachują nakazami i zakazami, aby choć trochę usprawnić ruch. Oj, ciężko to wychodzi. Nas tysiące, ich garstka. Czasami najlepsze przepisy nie pomogą.

P.S. @ściah wie, że jako jeden z zarządzających przyczynił się do karambolu. Na pewno dostał mandat i kilka punktów od Komendy Głównej. Chyba więcej już nie spowoduje kraksy w tak zatłoczonym miejscu. Nawet jeśli tego nie chciał, a chęci były typowo obserwacyjne. Już się naoglądał.