Właśnie skończyłem oglądać Jokera i jestem pod wrażeniem gry aktorskiej Joaquina Phoenixa. Jego fizyczność taka namacalna, taka w pewnym sensie dziwna i spójna z psychiczną stroną jest w pewnym stopniu przerażająca. Zagranie takiej postaci w ten sposób musiało być piekielnie trudnym zadaniem.

Czasami oglądam filmiki Cezarego Pazury na YT (można tam sporo dowiedzieć się o aktorstwie, usłyszeć wiele anegdot i nie tylko) i Pazura mówi, że każdą rolę trzeba przepuścić przez siebie niczym przez maszynkę do mielenia mięsa, trzeba ją po prostu przeżyć i doświadczyć bohatera, któremu nadajemy fizyczność poprzez nasze ciało,twarz i którego ożywiamy naszym umysłem. Jeśli tak jest (a podejrzewam, że tak) to współczuję Joaquinowi bo musiał przejść prawdziwą męczarnie. Zagrał fantastycznie i to nie podlega dyskusji, ale jestem prawie pewien, że takie role zostawiają ślady w psychice.

Co do samego filmu to też był niezły, aktorka grająca matkę Arthura czyli Frances Conroy jest specyficznie dobra (polecam serial American Horror Story gdzie wykreowała kilka świetnych postaci). Jedyny zarzut jaki mam to zbyt mało mroczne Ghotam (brakowało mi takiego klimatu jak w pierwszym Batmanie Tima Burtona), ale może to przyjdzie w następnej części w domyśle nowym batmanie bo myślę iż taki powstanie. Jeśli ktoś nie oglądał to polecam i jeśli nie jesteś fanem DC (tak jak ja) czy tego typu kina to i tak gorąco zachęcam do obejrzenia.