@kerouac
Jesteś na pustyni, idziesz i nagle…
– To już test? – pyta nerwowo Leon – mężczyzna z wąsami i w służbowym uniformie.
– Tak…, idziesz po piasku i nagle widzisz…
– Gdzie? – znowu przerywa wąsacz. – Co to za pustynia?
– Co?!
– Co to za pustynia?
– Wszystko jedno, mówię przykładowo – wyjaśnia odpytywacz.
– A co ja tam robię?
– Może masz wszystkiego dosyć i chcesz być sam? – mówi z lekkim podirytowaniem. – Nagle widzisz żółwia lądowego, który idzie do ciebie…
– A co to jest żółw lądowy? – Wtrąca indagowany.
– Czy wiesz co to jest żółw? – Ironicznie dopytuje przesłuchujący, wypuszczając z ust chmurę cygarowego dymu.
– Pewnie… – przekonuje coraz bardziej zmieszany maglowaniem mężczyzna.
– To jedno i to samo – wyjaśnia palacz.
– Nigdy nie widziałem żółwia – przekonuje Leon. Pytający drgnął, bo ustawiony na biurku wariometr rejestrujący reakcje twarzy pytanego właśnie wychwycił coś podejrzanego. – Ale rozumiem – precyzuje.
– Schylasz się i przewracasz żółwia na grzbiet… – kontynuuje przesłuchanie człowiek z cygarem.
– Pan sam wymyśla te pytania, czy ktoś je dla pana pisze? – przerywa mężczyzna, zdradzając narastające zdenerwowanie.
– Żółw leży na grzbiecie… – ciągnie dalej przesłuchujący. – Słońce go piecze, przebiera łapami, ale nie może się odwrócić, a ty mu nie pomagasz…
– Jak to nie pomagam!? – Prawie krzyczy.
– Po prostu nie pomagasz – odpowiada spokojnie. – …Dlaczego?
Kowalsky drży, podejrzliwie spogląda na palącego cygaro, który ponownie tonie w błękitnej chmurze dymu.
– To tylko pytania… Wyjaśniam, że ktoś mi je przygotował. To próba wywołania reakcji emocjonalnej… Idziemy dalej? – Pyta z uśmiechem. Przesłuchiwany potakuje.
– Opowiedz w prostych słowach, co miłego kojarzy ci się z matką?
– Z moją matką? Już mówię…- odpowiada ironicznie, pochyla się lekko do przodu w stronę biurka przed którym siedzi i nagle pistoletowa kula wybija dziurę w blacie, dewastuje termos z kawą, by na końcu ranić przesłuchującego. Mężczyzna wstaje, dobija strzałem rannego, po czym korzystając z zamieszania ucieka…