Patrzę na Ciebie i widzę.
Słucham Cię i słyszę.
Znam Cię i wiem,
Że szczęście już wyczerpałeś.

Stoisz przed lustrem
I gasisz wciąż światło,
Jakby gasła resztka nadziei
Tląca się w twoim sercu.

Stoisz przed lustrem,
Klniesz pod nosem
I plujesz sobie w brodę.
Przepaliła się ostatnia żarówka.

Więc stoisz pogrążony w ciemności
I przyzwyczajasz się do ciemności.
Źrenice, jak słońce w zaćmieniu,
Czekają na nowy świt, na obcą świecę.


(jeszcze nie tak bardzo)sławny polski poeta, polecam mocniutko i życzę spokojnego wieczoru.