Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów. No właśnie. Wciąż próbujemy, wciąż nie wychodzi, ale przecież wszystko będzie dobrze, tylko przeciwnik nas zaskoczył, bo też chce grać w piłkę. Szaleństwem jest po tylu potknięciach wciąż wierzyć w tego trenera. Czy wygranie 2 razy ligi daje mu jakiś immunitet czy co? Teraz nieważne, jak mocno się skompromitujemy, jak topornie będziemy się prezentować już nawet w meczach z mistrzami Czech (z całym szacunkiem, ale Barcelona powinna być kilka poziomów wyżej, chociażby ze względu na wartość piłkarzy)? Nic się przecież nie dzieje, bo piłkarze ufają, bo zarząd ufa trenerowi. Tylko w co ufają? Chyba, że Ernesto umie tajemnicy dochować, bo chyba nie, że ma jakiś plan?
Nie umie znaleźć pomysłu na obecną, faktycznie dość szeroką kadrę. Piłkarze w stylu Firpo czy Alenii gniją na trybunach/ławce, taki Puig walczy o życie w każdym meczu rezerw, brutalnie atakowany przez jakichś rzeźników.
Nie ma pomysłu na Griezmanna, nie miał pomysłu na Coutinho.
Do tego dochodzi jeszcze fakt, że drużyny już nawet przeciętnego kalibru widzą, że Barcelonę da się ugryźć. Barcelonę chaotyczną, zdezorganizowaną, będącą zlepkiem indywidualności powierzonych jeźdźcowi bez głowy. Barcelonę z ropiejącymi ranami.
To nie ma być żadna pożal się Boże analiza, gdyż gdzie ja stoję by coś takiego zrobić. Ulewa mi się jak już chyba wszystkim, to i dodaję, co myślę.
Udanego dnia Wam życzę, mimo wszystko.