@Colon Gospodarz: To nie jest odpowiedni moment.
Gospodyni: Ależ prosimy. Niech pan wstąpi na drinka. (otwiera szerzej drzwi) Proszę.
(akcja przenosi się do wnętrza domostwa, gdzie przy zastawionym stole siedzą goście)
Gospodyni: (do gości) Przyszedł człowiek z wioski. (do Śmierci) Proszę wejść.

(przedstawia gości) Pan Howard Katzenberg z Filadelfii, jego żona, Debbie. A to Jeremy i Fiona Smythe z Portland.Fiona: Dobry wieczór.
Gospodyni: (przedstawiając) To pan Śmierć.
(Śmierć podchodzi do stołu, na twarzach gości widać zdziwienie)
Gospodyni: (do męża) Nalej panu drinka, kochanie. (do gości) Pan Śmierć jest kosiarzem.
Śmierć: Ponurym Kosiarzem.Gospodyni: (żartując) Nic dziwnego, przy takiej pogodzie. (śmieje się wraz z gośćmi)
Howard: Chyba niewiele pan dzisiaj skosił, panie Śmierć.
Śmierć: Jestem Ponurym Kosiarzem
.Gospodarz: (do gości) Niezbyt rozmowny. (do Śmierci) Pański drink.
Gospodyni: Proszę usiąść.
Debbie: Rozmawialiśmy właśnie o problemach trzeciego świata...
(Śmierć przewraca kieliszek z winem, na twarzach gości pojawia się zdziwienie)
Gospodyni: (lekko zaskoczona) Woli pan białe? Niestety, piwa nie mamy.
Jeremy: To naprawdę dobre wino.
Śmierć: Nie jestem z tego świata. (mówiąc to, prznika przez stół i staje w jego środku)
Goście: Wielki Boże!
Śmierć: Jestem Śmierć.
Debbie: Niesamowite. (pogodnie, jakby traktując całe zdarzenie w kategoriach żartu) Dopiero co rozmawialiśmy o śmierci.
Gospodyni: Właśnie. Czy śmierć to naprawdę koniec?
Debbie: Tak twierdzi Howard, mój mąż. Nie lubi podpierać się słowami takimi jak „dusza” czy „duch”.
Śmierć: Nic nie rozumiecie.
Debbie: No, nie. Faktycznie nie.Howard: Coś panu powiem.
Śmierć: Wy nie...
Howard: Chwileczkę. Pragnę podkreślić niezwykłe znaczenie tego doświadczenia.
Gospodyni: Bardzo się cieszymy, że pan wpadł.
Howard: Pozwolicie mi skończyć?
Debbie: Panie Śmierć, czy istnieje życie pozagrobowe?
Howard: Kochanie, pozwól mi...
Gospodyni: Może napije się pan sherry?
Howard: Chcę coś powiedzieć...
Śmierć: (zdenerwowanym głosem) Cisza!
Howard: Czy mogę coś powiedzieć?
Śmierć: (krzycząc) Milczeć! Przyszedłem po was.
Gospodyni: (niepewnym głosem) To znaczy...
Śmierć: Zabieram was. Przybyłem tu w tym celu. (gospodyni łapie się za pierś i siada) Jestem Śmierć.
Gospodarz: On wyraźnie psuje nam wieczór.
Howard: Nie sądzę. Pozwól, że powiem, co myślę. Moim zdaniem to bardzo pouczające doświadczenie.
Śmierć: (ze zdenerwowaniem) Zamknij się! Milcz, Amerykaninie! (wskazując kością palca wskazującego na Howarda) Bez przerwy gadacie, wy Amerykanie. Gadacie i gadacie. Mówicie: „pozwól, że coś ci powiem” albo: „chcę właśnie powiedzieć”. Teraz jesteście martwi, więc stulcie gęby.
Howard: (z niedowierzaniem) Martwi?
Śmierć: Martwi.
Gospodyni: Wszyscy?
Śmierć: Wszyscy.
Gospodarz: (ze zdenerwowaniem) Słuchaj pan! Wchodzisz tu nieproszony, tłuczesz kieliszki, i oznajmiasz, jakby nigdy nic, że jesteśmy martwi! Przypominam, że jesteś gościem w tym domu!
Śmierć: (wsadzając gospodarzowi palec wskazujący w oko) Siedź cicho! Wy, angole, jesteście tacy, kurwa, pompatyczni. Żaden z was nie ma jaj. (gospodyni, grana przez mężczyznę, otwiera usta ze zdziwienia)
Debbie: (pogodnie) Mogę o coś spytać? Jak mogliśmy wszyscy umrzeć jednocześnie? (na twarzach pozostałych maluje się to samo pytanie)
Śmierć: (wskazując palcem przyczynę) Sałatka z łososia.
Gospodarz: Kochanie, czyżbyś podała łososia z konserwy?
Gospodyni: Jest mi śmiertelnie głupio.
Śmierć: Czas nadszedł. Chodźcie. Chodźcie za mną.(Śmierć wychodzi ze stołu i udaje się w kierunku wyjścia; gospodarz wyciąga z komody pistolet i strzela do Śmierci, ta obraca się do niego)
Gospodarz: (przestraszony) Chciałem tylko sprawdzić. Przepraszam.
Śmierć: Chodźcie za mną. Natychmiast. (przesuwa ręką w powietrzu, goście opadają, po czym z ciał wychodzą dusze) Idziemy.
Dusza gospodyni: Sprzedawca obiecał załatwić świeżego łososia. Zawsze był bardzo solidny.
Dusza Debbie: Ale ja nie jadłam sałatki...

Jest Gwiazdka w niebie,słychać dzieci śpiewJest Gwiazdka w niebie,dźwięk dzwonów niesie sięJest Gwiazdka w niebieI choć z góry pada śnieg,
jest ciepła noci każdy gość w krawacie bawi sięJest Gwiazdka w niebie,w telewizji leci film Musical co godzinę, oraz Szczęki, części trzy
Prezenty dla każdego sąi niespodzianek moc –Walkman Sony, słuchawki hi – fii gier video stosJest Gwiazdka, jest Gwiazdka w niebie! Hip, hip, hip, hip hurra! Codziennie jest Gwiazdka Jest Gwiazdka w niebie, hip, hip, hip, hip hurra! Codziennie jest...
Opis: piosenka finałowa, śpiewana w niebie, gdzie znaleźli się wszyscy bohaterowie filmu. W czasie jej wykonywania powracający dzwon przewraca anioła, podnoszona przez Józefa Maria dziurawi głową dach szopki betlejemskiej, trzej królowie wędrują z wózkami sklepowymi pełnymi prezentów, a wykonawca piosenki chwyta kobiety grające aniołki za plastikowe piersi oraz klepie po pośladkach.

ps. bardzo lubie moment, gdy oprocz dusz bohaterow ulatuja tez duszyczki samochodow, ktorymi przjechali....

@Ratamahatta slucham?