To co mnie najbardziej wpienia w grze naszych to własnie taka akcja, jak przed momentem. Krycha do Rybusa. Rybus przyjmuje, najbliższy rywal 4-5 metów od niego, Krycha w międzyczasie ustawia mu się na proste podanie do środka pola i ustawia się tak, żeby móc przyjąć piłkę i rozegrać akcję do przodu. Co robi Rybus? Patrzy się, myśli, poprawia piłkę, aż dobiega do niego rywal i Maciek zmuszony jest grać do Bednarka. I tak praktycznie KAŻDA akcja wygląda, o ile indywidualnie ktoś nie podejmie rękawicy, jak Zielu, Krycha, Lewy czy Szymański (po którym jako jedynym widać dziś autentyczne chęci do zdobycia kolejnej bramki i rozruszania gry).