Relacje między rowerzystami a kierowcami są po prostu beznadziejne.
Wróciłem właśnie z dłuższej trasy. Jechałem ulicą, bo przepisy mówią, że jeśli chodnik nie ma wymaganej szerokości, to należy jeździć ulicą. Jadę spokojnie, większość mnie wyprzedza zachowując odległość metra, nie ma problemu. Nagle zbliża się skrzyżowanie, na którym mam zamiar skręcić w lewo, więc będąc już blisko sygnalizuję lewą ręką zamiar skrętu i zjeżdżam do lewej krawędzi swojego pasa. I nagle bum, z tyłu samochód trąbi, ja się tym średnio przejmuję tylko robię swoje i skręcam. No a po skręcie okazało się że miły pan z forda mi zajechał drogę, wyszedł z samochodu i wyskoczył do mnie z rękami drąc się, jak to ja nie znam przepisów, a miejsce roweru jest na ścieżce rowerowej, jak nie ma ścieżki to znaczy że nie można tu jeździć rowerem, a jak już muszę jechać rowerem, to przy prawej stronie tak, żebym się zlewał z krawężnikiem ;)
Kłóciłem się z nim chyba 5 minut i przyznał mi w końcu rację po odkopaniu właściwego przepisu w telefonie, ale powiem szczerze, że sporo jeżdżę rowerem i naprawdę czuję się niebezpiecznie. Skrzyżowania z sygnalizacją jako tako, ale jak jest równorzędne, albo chociaż ze znakami określającymi pierwszeństwo, to jest masakra. Rowerzysta jest w końcu pełnoprawnym uczestnikiem ruchu drogowego, czy się to komuś podoba czy nie. A dzisiejsza sytuacja mnie wkurzyła, bo naprawdę wielką wagę przywiązuję do przepisów i stosowania się do nich i nie czuję się na drodze bezpiecznie. Już pomijam to, że rzadko które auto zachowuje 1m odstępu przy wyprzedzaniu. Jak przejedzie blisko ciężarówka z >80 km/h to naprawdę jest spory problem z zachowaniem równowagi ;)
Mam nadzieję, że z czasem relacja na linii kierowcy-rowerzyści będzie się polepszać. W Krakowie uruchamiają policję rowerową, która ma popylać na rowerkach i wyłapywać takie sytuacje. Wątpliwe, żeby to coś zmieniło, ale lepsze to niż bezczynność.