Nie uważacie, że z piłki nożnej robi się trochę taki serial? Coraz więcej dyskusji, coraz więcej programów, coraz wiecej piłkarzy-celebrytów. Dużo relacji na insta, wchodzenie w życie, pokazywanie tej otoczki. Wiem, że bede teraz brzmiał jak stary dziad z wąsem ale serio kiedyś bez internetu piłka miała swoją magię, czekało się na ligę mistrzów, na lige. Wynik 2:1 z Albacete cieszył ogromnie, pokonanie Malagi itp budziło radość, a teraz Barca jedzie przykładowo na Seville i 3 punkty to jest minimum bo jeszcze liczy się ile i czy Messi zaliczy
Hat tricka z dwiema asystami i czy 10 wychowanków dostanie szansę. Może spoglądam na to z perspektywy tylu sezonów i mi się to po prostu przejadlo i nie mam siły się spierać czy 4 3 3 jest lepsze od 3 5 2 i w którym miejscu na boisku będzie ustawiony Griezmann i czy Dembele wykorzysta szansę. Chciałbym się przestawić mentalnie tak jak oglądało się piłkę w przykładowo 2005 roku, wlaczalo się mecz i cieszyło się tym, że można było oglądać mecz Barcelony, tak po prostu. Po ostatnim zwycięstwie w lidze nie było takiej radości, gdzieś zatracilo się ta przyjemność. Założę się, że wygranie ligi mistrzów po 1:0 nie dawałoby satysfakcji, przynajmniej części użytkównikow tutaj. A pamiętamy w jakich okolicznościach Barca wygrała z Arsenalem w Paryżu, a tam radość była niesamowita.
Zastanawiam się w czym rzecz, i czemu jest więcej narzekania, zwracania uwagi na bledy, zamiast po prostu cieszyć się nowym sezonem i nowymi transferami