To jest przykre. BATE vs. Piast:

Budżet: 6 mln euro vs. 6,25 mln euro (korzyść Piasta)
Wartość drużyny: 12,1 mln euro vs. 12,4 mln euro (korzyść Piasta, wg. Transfermarkt)
Najdroższy piłkarz: 1,5 mln euro (Stanisław Dragun) vs. 2 mln euro (Patryk Dziczek)

Warunki obu klubów są bardzo podobne. A przecież jakby to Legia grała z BATE, to różnica bardziej przemawiałaby na korzyść drużyny z Polski. A teraz porównajmy sobie dokonania Legii, która w ostatnich latach najczęściej grała w Europie, a BATE. Ekipa z Borysowa 3 razy była w 1/16 LE, a 5 razy w fazie grupowej LM.

U nas dominuje przekonanie, że to na transferach najzdolniejszych można zarobić najwięcej. Tymczasem BATE najwięcej zarabia na europejskich pucharach, burząc trochę mit tego, że osiągnięcie finansowego sukcesu w Europie nie jest warte wkładu, który należy włożyć, aby do tej Europy się dostać. Najdroższym sprzedanym piłkarzem BATE był w 2012 Bressan, który odszedł za 3,5 mln euro.
W Legii Szymański odszedł za 5,5 mln euro (na sezon 19/20), w sezonie 17/18 na sprzedaży Sadiku, Odjidji-Ofoe i Moulina zarobiła łącznie 4,8 mln euro. Pamiętacie okno 16/17? Odeszli wtedy Lewczuk, Bereszyński, Borysiuk, Nikolić, Duda i Prijović. Legia dostała łącznie 14,7 mln euro. Lećmy dalej - 15/16: 2,7 mln euro za odejścia Sa, Żyro, Dossy Juniora i Kuciaka. 14/15: 5,15 mln euro (Bielik, Radović, Łukasik, Budziłek).

BATE? W 2019 roku dostało 1,3 mln euro za Ivanicia, w 2018 - 100 tysięcy euro, w 2017 - 500 tysięcy euro, 2016 - niemal 2 mln euro (Mladenović i Nikolić), 2015 - 1 mln euro za Krivetsa, a w 2014 liczmy w przybliżeniu milion euro za odejście wieeelu zawodników.

Przepaść jest ogromna. W analizowanym okresie Legia dostała ze sprzedaży zawodników 32,85 miliona euro. BATE z kolei 5,9. Jeśli dodamy do tego fakt awansu do fazy grupowej Ligi Mistrzów, to okaże się, że w stolicy przepieprzyli naprawdę kupę szmalu, a za dwukrotny z rzędu brak awansu choćby do Ligi Europy Mioduski powinien zostać wzięty za wsiarz i wywieziony na taczkach.

Naprawdę to jest przykre, że w kraju z takim potencjałem (tak, uważam, że go mamy), warunkami i infrastrukturą, nie mamy osób, które umieją zarządzać klubem. Umiemy wszystko opakowywać i wmawiać ludziom, że jest super, ale brakuje konkretnych osób z konkretnymi działaniami. Uważam, że problemem w tym kraju nie tyle jest szkolenie młodych piłkarzy, co zarządzanie finansami i klubem jako instytucją. Mecze i wyniki to tylko niewielka część działalności klubu i naiwne jest myślenie, że wymiana trenera czy kupienie szrotu nie wiadomo skąd wywinduje klub na inny poziom. Kadra zarządzająca jest potrzebna od zaraz.