Zagraliśmy strasznie słabe spotkanie. Wystarczyło tylko dlatego, że Manchester już nie jest tak dobrym zespołem jak jeszcze kilka lat temu i w dodatku jest osłabiony plagą kontuzji. Roma z tak grającą Barcą wygrała rok temu. Granie na utrzymanie wyniku 1:0 to nie jest Barcelona, którą pokochałem. Do bramki samobójczej było widać zaangażowanie, skupienie, dokładność, wszystko działało. Myślałem chwilę, że to się zakończy wysokim prowadzeniem. Wszystko po to, by po bramce utracić koncentrację, grać na pół gwizdka i lekceważyć rywala. Zwycięstwo zawdzięczamy Pique, ter Stegenowi, Lengletowi (pomimo jednego błędu pod bramką) i dobrej zmianie Roberto, która trochę odmieniła mecz. Taktycznie solidnie, ale ja jako kibic Barcy nie lubię kalkulowania i grania na 1:0, nawet na wyjeździe. Wystarczyło chwilę poklepać i defensywa MU po prostu nie nadążała. Tyle, że Blaugrana oddała inicjatywę. Busquets, nie licząc kapitalnego podania do Messiego, paru ładnych zagrań, dziś na poziomie ekstraklasy.