Jeszcze dziesięć lat temu rzucałbym się jak głupi po pokoju i przeżywał stratę 2 punktów. Dzisiaj, bogatszy o ten bagaż dziesięciu lat, o doświadczenie, przyjąłem ten mecz z uśmiechem na twarzy. Emocje zastąpiła surowa świadomość. Nie lubię rzucać truizmami, ale fakt jest taki, że takie mecze ZAWSZE będą mieć miejsce. Bez względu na trenera, jednostki w składzie lub rywala. To jest wpisane w futbol.

Villareal nic nie grał i powinien otrzymać trzy brameczki w pierwszej odsłonie. Dostał dwie, ale nasz minimalizm dodał im skrzydeł. Miewali przebłyski i zagrali rozważnie w kontrze, ale tylko dlatego, że Barca im na to pozwalała. Wrócił wielki nieobecny- Big Sam. To oczywiste, że bez rytmu meczowego zagra przynajmniej nieciekawie. Valverde rzucił go na jeden z trudniejszych terenów. Nie pykło, ale równie słabe zawody rozegrała pozostała trójka w defensywie. Moim zdaniem najsłabszy dzisiaj był Alba, którego postawa kosztowała nas minimum 2 gole (złamana linia spalonego i kluczowa strata w ataku pozycyjnym).

Już o tym pisałem, ale chciałbym jeszcze raz zaakcentować dobry występ Coutinho. Z meczu na mecz wygląda coraz lepiej. Dzisiaj prowadził grę, był największym zagrożeniem pod bramką przeciwnika. Oprócz bramki należy docenić strzał z dystansu, kilka otwierających podań (w tym prostopadła do Suareza), rozprowadzanie piłki i niezłą grę z rywalem na plecach. Nie był to jego fenomenalny występ, ale na pewno więcej, aniżeli prawidłowy. Równie fajnie zagrał Malcom, z tym, że on z czasem zaczął podejmować złe decyzje i wyraźnie oklapł.

Ten mecz pokazuje też, jak istotnym elementem w zespole jest harujący Rakitić. Arthur próbował i broń panie boziu, żebym wieszał na nim psy. Jednak mimo wszystko słabo dyrygował linią pomocy i często nie nadążał. Straciliśmy dwa punkty, ale na trudnym terenie. Pique odpoczął, Messi prawie też, teraz pozostaje nam Atletico z kluczowych pojedynków w lidze. Naprzód Barco.