Cześć :) Zebrałem parę tematów, którymi chciałbym się z Wami podzielić odnośnie wczorajszego meczu, jak i ogólnie Barcelony. Kto ma czas i ochotę, to zachęcam do przeczytania :)

1. Wczorajszy mecz.
To jest paradoks, ale dużo lepsze mam odczucie po wczorajszym 1:0, niż po środowym 3:0. Będę się powtarzać, ale oczywiście wielki mecz Pique, Lenglet, jak i całej formacji defensywnej. Po mistrzowsku blokowali strzały Realu, bardzo inteligentnie i sprawnie przesuwali linię defensywną. Poza tym był dużo większy spokój w środku pola, podeszli do tego meczu bardziej ambitnie co było niesamowicie pozytywne. Ten mecz pobudził we mnie optymizm, by patrzeć na ten sezon dużo bardziej przychylnie niż do tej pory.

2. Valverde.
Nie można tutaj zapominać o Valverde. Wykonał świetną pracę z piłkarzami od ostatniego meczu. Praktycznie każdy błąd, który przytrafiał się w środę, został naprawiony we wczorajszym meczu. Fantastycznie ograniczyli Viniciusa. Wczoraj moim zdaniem upadł mit tego, że Valverde nie uczy się na błędach. Sam tak myślałem. Ale wczoraj zamknął mi po prostu mordeczkę tym jak ustawił drużynę i jak zminimalizowali błędy popełniane w środę. Szacun.
Poza tym, jeszcze taka drobnostka - Valverde uchodzi za człowieka spokojnego przy linii etc. To nie jest do końca prawda. Wczoraj widać było jak parę razy szalał, wściekał się, generalnie darł ryja :D On też żyje meczem, co wydaje się być bardzo logiczne, ale pozór był taki, że Valverde jest zawsze mega spokojny, aż za spokojny. Wczoraj kolejny mit upadł.

3. Reszta sezonu.
Wczorajsze El Clasico sprawiło, że dużo lepiej patrzy mi się na resztę sezonu. Jesteśmy w finale PK, w lidzę mamy sporą przewagę, więc dość logicznym się wydaje, że duża większość sił powinna pójść na LM. Tak jak wspomniałem -> Valverde i piłkarze udowodnili, że jednak uczą się na błędach, dlatego obawa ze spotkania z Romą została mocno ograniczona. O koncentrację w meczach LM się nie martwię, bardziej martwi mnie szczęście, bo to w LM jest cholernie ważne. Jeśli tak będzie -> ten sezon może być absolutnie genialny.

4. Przyszłość.
Drużyna Guardioli była wielka w pomocy, gra opierała się na trójkątach, częsta była szybka gra, wymienność pozycji, generalnie każdy wie - kosmos. Enrique wprowadził zabójczy kontratak i bardziej bezpośrednią grę. Valverde stara się wprowadzić do Barcelony spokój, nieco pragmatyczną grę, może trochę bardziej defensywną.
Jeśli przyjdzie kiedyś ktoś naprawdę ogarnięty (Xavi?) i będzie miał do dyspozycji świetnych pilkarzy (co jest bardzo możliwe patrząc na potencjał takiego Arthura, De Jonga, czy Puiga), to ma świetną podstawę by stworzyć kolejną wielką drużynę, która będzie korzystać z wyżej wymienionych lekcji danych przez tych trenerów. Wersja utopijna, ale... nie niemożliwa. Może być pięknie.