Mateusz Święcicki o wypożyczeniu Boatenga:

Boateng do Barcelony, czyli "na co to komu potrzebne?"

Nie dajcie się zwieść historiom o błędach młodości i łatkach przypiętych do Kevina-Prince'a Boatenga. To nie jest już piłkarz rozbijający kijami bejsbolowymi nowe auta, nie choruje na zakupoholizm, nie imprezuje do rana i nie obżera się śmieciowym jedzeniem. Było, minęło. Ostatnie lata Ghańczyka to profesjonalizm, rozwijanie biznesów pozasportowych i spełnianie marzeń artystycznych. On zawsze miał duszę showmana. - Gdybym nie został piłkarzem, wybrałbym karierę tancerza. Albo rapera - tak kiedyś powiedział.

Nawet jeśli jego życie prywatne (małżeństwo z Melissą Sattą, drugą żoną) stało się tematem plotkarskich gazet, które sugerują, że para wniosła pozew rozwodowy do sądu, to nie jest to szalony Prince sprzed lat. Latem wrócił do Sassuolo, by być bliżej rodziny. Wybrał mały klub, dobrze zorganizowany i świetnie płacący, ale bez wielkiej historii, zaplecza kibicowskiego i renomy.

Od czasu gry w Las Palmas Boateng pokazuje klasę na boisku i poza nim. W Eintrachcie Frankfurt Niko Kovac zrobił z niego lidera kosmopolitycznej drużyny, która grała świetnie, a w najważniejszym meczu sezonu pokonała Bayern Monachium i wywalczyła Puchar Niemiec. W Sassuolo Roberto de Zerbi (trener komplementowany przez samego Guardiolę) oparł na nim system gry. Jeśli zabierał głos w sprawie Boatenga, to mówił o nim tylko dobrze. Albo bardzo dobrze.

- Problemy? Jakie problemy? Prince to wzór.

Na jakiej pozycji KPB grał w Sassuolo? Najczęściej jako fałszywa "9", ale to piłkarz tak wszechstronny i doświadczony, że możesz ustawić go wszędzie.

- Jestem pomocnikiem grającym box to box - tak o sobie powiedział.

W 13 meczach strzelił 4 gole. Sassuolo rewelacyjnie grało zwłaszcza w pierwszej części sezonu. Intensywność, wydajność, efektowny styl. De Zerbi nazywany był "piccolo Guardiola". Mały Pep.

Wiadomo było, że kryzys nastąpi, bo wielcy w Serie A na dłuższym dystansie zawsze nadrabiają początkowe straty. Sassuolo dociągnęło do końca roku bez oszałamiającej formy, ale w weekend otarło się o zwycięstwo nad Interem w Mediolanie. Było blisko. Prince grał jak z nut.

Boateng to bardzo dobry piłkarz na kilka miesięcy. Taki, który pół roku w Barcelonie potraktuje jako jedną z najważniejszych przygód w swoim życiu. Nie będzie narzekał, że wchodzi z ławki. Że nie gra wiele. Wystawisz go w środku pola? OK. W ataku? Nie ma problemu? A może na skrzydle Prince? Proszę bardzo.

Jeśli go pozyskasz, sprowadzisz piłkarza świadomego, wciąż gwarantującego jakość, będącego w dobrej formie fizycznej po 6 miesiącach w drużynie grającej ofensywną, przyjemną piłkę. To dobre, doraźne rozwiązanie.