Tak sobie troszkę poczytałem o wczorajszych wydarzeniach, opiniach ludzi i po raz kolejny naszedł mnie smutny wniosek, aczkolwiek bardzo trywialny. Światem rządzi KASA i to w takich rozmiarach i stopniu, że to jest wręcz niepojęte. W Polsce jest to bardzo widoczne. Jesteśmy narodem, gdzie praktycznie wszystko od kasy się zaczyna i na kasie kończy. Każda praktycznie sprawa, ma jakiś podtekst związany z kasą. Kasa stala sie nadrzednym celem samym w sobie. Nie może być dla nas żadnym wytłumaczeniem nasza historia, aczkolwiek ona z pewnością się do takiego stanu rzeczy przyczyniła. Mimo, że jesteśmy narodem z bogatą historią i wieloma wspaniałymi tradycjami, to obecnie jesteśmy bardzo biednymi ludźmi. Pod wieloma względami. Oczywiście kasa jest tego nieodłącznym elementem.

Jako, że jest tutaj dużo ludzi młodych lub bardzo młodych to chciałem się z Wami podzielić swoimi doświadczeniami z życia na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, czyli w czasach zmiany tzw. ustroju. Wierzcie lub nie, ale kiedyś ludzie byli w naszym kraju zupełnie inni Kiedyś człowiek interesował się drugim człowiekiem, intersowal się jego poglądami, wysluchiwał ich argumentów, inspirował się, miał autorytety, miał szacunek, etc. Wiecie dlaczego? Bo kasa nie była najważniejsza, może dlatego, ze względu na panujący wówczas ustrój, jak sami wiecie wartość pieniądza nie przekladala sie na dobrą materialne (ograniczony ich dostep). Nie było takich możliwość na takie szybkie wzbogacenie się (ok, wiadomo, ze były wyjatki), więc ludzie nie zaprzatali sobie tym glowy. Zajmowali się odkrywaniem siebie nawzajem. Po wejściu do Unii Europejskiej tak jakby Polacy zwariowali. Wiekszosc chce być u władzy, bo są dotacje więc przy ich rozdysponowaniu będzie okazja się nachapać, a przecież nie wiadomo kiedy nadarzy się mi temu kolejna okazja. Większość dorobiła się na wyzysku ludzi płacąc im glodowe pensje. Żeby nie być goloslownym, to tak z życia wzięte sytuacje w ktorych czesto pracodawca omamia swojego pracownika, ze musi mu malo placic, bo doklada do tego interesu ktory i tak jest nierentowny, a potem kupuje kolejmy samochod i dom z basenem. Gro osób dorobilo się na kombinatorstwie, oszustwie i cwaniactwie. W obecnych czasach uchodzą oni za niezwykle przedsiębiorczych, mających łeb do interesów i żyłkę do biznesu. Ci uczciwi, ciezko pracujący, mający zasady zostali zdegradowani do ludzi którzy nie potrafią sobie radzić i nie potrafią się do nich przystosować. Wszystko inne przestało mieć znaczenie, żeby mieć więcej niż sąsiad, żeby szybciej to zdobyć, nieważne jak, ważne aby po trupach do celu. Zachlysnelismy się Zachodem, Polacy zobaczyli dobrą materialne, które w Europie Zachodniej już na nikim nie robią takiego wrażenia i do nich dążą. Staliśmy się tania siła robocza, w pogoni za Zachodem i w pogoni za kasą. Jednym słowem jesteśmy "Panami Świata".

Nie wierzcie we wszystko co Wam powiedzą w telewizji, co przeczytacie w Internecie, myślcie samodzielnie, dązcie do źródeł i je weryfikujcie. Miałem kilka osób z rodziny, które przeżyły czasy wojny i powojenne i które brały udział w wielu wydarzeniach, jakże inaczej przedstawionych potem w telewizji czy w książkach. Dlatego historia jest taka ważna, warto ja zgłębiać, ona jest nauczycielka życia i niestety również często lubi się powtarzać. Dlatego warto znać mechanizmy, które rządzą człowiekiem, jego uwarunkowania, żeby móc przewidywać pewne zachowania i myśleć samodzielnie i racjonalnie. Warto poznawać poglądy filozoficzne. Ubolewam, ze mój ukochany sport, stał się takim wielkim biznesem, ale jednocześnie cieszę się ze choć trochę liznalem jeszcze tego prawdziwego, ze widziałem Dream Team Cruyffa, polskich piłkarzy w Barcelonie w 92 roku, czy fenomenalny według mnie Mundial 94.

Najlepiej zawsze zaczynać od siebie. Nie chce się wymądrzać, ale warto pisać poprawnie w języku polskim, bo chyba nikt by nie chciał aby na przykład niepoprawnie pisano jego nazwisko. Tak jak jest to obraza dla tej osoby, tak samo jest to obraza dla języka ojczystego, którym się posługujemy. Cieszę się niezmiernie, ze miałem tak wspaniałych nauczycieli języka polskiego i historii, którzy nauczyli mnie wiele wartosci w życiu, czy przyczynili się do zainspirowana pewnymi cennymi rzeczami, podobnie jak najbliżsi, mimo, ze nie zawsze było lekko, ale inną drogą dzięki temu nie poszedłem.

Ten post nie ma na celu pokazanie, ze kiedyś było lepiej, ze kiedyś były czasy a teraz już nie ma czasów. Nie ma również na celu porównania scen politycznych. Jest po prostu formą luźnych życiowych przemyśleń w tym raczej smutnym dla nas czasie, które może komuś do czegoś się przydadzą i mimo wszystko dadzą trochę optymizmu (jeśli oczywiście zdołał wszystko przeczytać he he), a może kompletnie jednak nie, co również szanuje. Pozdrawiam serdecznie. Dobrej nocy.