Sergi Roberto powoli staję się prawdziwą zmorą dla Królewskich. To jest niesamowite w jaką bestię zamienia się ten chłopak w konfrontacjach z największym rywalem. Byłem lekko rozczarowany jego grą na początku sezonu. Liczyłem, że obok Messiego i Coutinho będzie głównym motorem napędowym naszej drużyny. Po tak kapitalnym spotkaniu liczę, że na dobre się przełamał i rzeczywiście będzie jednym z najważniejszych ogniw, stanowiących o sile tego zespołu. Nie wiem czy ktoś zwrócił uwagę na jego piękne zachowanie po asyście Dembele. To jest właśnie to czego Francuz teraz najbardziej potrzebuję. On musi poczuć ciepło i zaufanie ze strony swoich kolegów, a na pewno odpłaci się wspaniałą grą na boisku. Niektórzy z was kompletnie nie są świadomi jakie mamy szczęście posiadając go w swoich szeregach. Wczoraj dał kapitalną zmianę i o ile mnie pamięć nie myli, nie zanotował ani jednej straty. Bardzo dobry prognostyk na przyszłość. Trochę gorzej ma się sprawa z Coutinho. Nie wiem jak wy, ale ja jestem rozczarowany tym, co do tej pory zaprezentował Brazylijczyk w tym sezonie. Niby nie ma się do czego przyczepić, bo strzela bramki w ważnych meczach (Tottenham, Real, Sevilla), ale równocześnie trochę niepokojący jest fakt, zbyt długiego przebywania poza grą. Bardzo często zdarza mu się po prostu przechodzić obok meczu. Wydaję mi się, że możemy wymagać od niego znacznie więcej, biorąc pod uwagę sumę za jaką go sprowadziliśmy. Kolejna sprawa to Rafinha. Prawdę mówiąc dałem się trochę nabrać na jego dobrą grę w okresie przygotowawczym. Myślałem, że w końcu nabrał pewności siebie i coś faktycznie zmieniło się w jego boiskowych poczynaniach. Niestety myliłem się. On jest co najwyżej materiałem na solidnego rezerwowego, nic ponadto. Na szczęście trzeci z Brazylijczyków nie zawodzi. To co ten gościu wyprawia od początku swojej przygody w Barcelonie jest niesamowite. Jestem zszokowany, jak ktoś może się tak szybko przystosować do nowych wymagań. Nieprawdopodobne jak odżyła nasza pomoc wraz z przyjściem tego magika. Szkoda jedynie, że tak długo musieliśmy czekać na zawodnika tego pokroju, ale lepiej późno niż wcale. Z każdym kolejnym spotkaniem możemy zaobserwować coraz więcej odważnych zagrań z jego strony. Podobnie rzecz ma się z Rakiticiem, który rozegrał wspaniałe spotkanie. W końcu pokazał to, czego się od niego oczekuję w każdym meczu, bez względu na to czy Messi znajduję się na placu gry. Obecność Argentyńczyka nie powinna być żadną przeszkodą, bo jeśli potrafisz posyłać tak cudowne podania, to rób to jak najczęściej. Leo też zdarzają się mniejsze lub większe przestoję podczas meczu i to właśnie wtedy Chorwat powinien brać ciężar gry na swoje barki. Bylibyśmy wtedy znacznie mniej przewidywalni i samo pokrycie Messiego przez przeciwnika nie rozwiązywałoby jego problemów. No i na koniec Suarez, który jest niezwykle ciekawym przypadkiem w świecie futbolu. Jak gra dobrze, to nie strzela bramek, a jak zaczyna się potykać o własne nogi to ładuję gole jak szalony (gorzej jak nie ma ani jednego ani drugiego tak jak to było przez część poprzedniego sezonu), ale jeśli tylko będzie w stanie ustabilizować swoją formę i wyżej wymienione czynniki połączyć ze sobą, to możemy być świadkami spektakularnego powrotu najlepszej wersji Suareza z czasów Liverpoolu i dwóch pierwszych sezonów w Barcelonie, wersji w której powrót kompletnie nie wierzyłem, a która już niebawem może stać się faktem.