Może ja jestem jakiś ślepy albo głupi, ale nie rozumiem tej świętej pozycji Rakitica w pierwszym składzie. No dobra, w tamtym sezonie to wiadomo, że i tak nie było nikogo innego w to miejsce, a skoro gramy na przysłowiowe 1:0 i obrona nie szwankowała, to niech on trochę pobiega w defensywie, a w ofensywie Messi i tak strzeli o jednego gola więcej niż rywale. No ale teraz sytuacja się pogorszyła i trzeba coś zmienić, bo skoro defensywa wali babola za babolem, to wypadałoby mieć jakiś pomysł w ataku, żeby te straty odrabiać, a Rakitic jest nijaki do bólu. Ta jego gra obronna to już bardziej jest mityczna niż faktyczna, bo dzisiaj co chwilę nie nadążał z asekuracją Semedo, w ataku to nawet nie ma o czym mówić bo poza jednym golem co trzydzieści spotkań w ofensywie nie istnieje. Do uspokojenia gry w środku też raczej nie jest najlepszym kandydatem bo miewa głupie straty. Wreszcie poprawiła się nasza sytuacja kadrowa i doszły nowe opcje, więc gdyby trener wolał walczaka box to box, który wspomoże obronę i odzyska piłkę w każdym sektorze boiska to ma Vidala, a gdyby wolał kogoś kto przytrzyma piłkę w środku, rozegra ją i zapewni płynność w akcjach to ma Arthura, ale mimo to wciąż od pierwszej do ostatniej minuty w składzie zasiada Rakitic. Jestem jeszcze w stanie zrozumieć, że na takie trudniejsze mecze jak dziś trener woli wystawić Rakitica, który jest bardziej zgrany od dwóch nowych nabytków, żeby przypadkiem nowy trybik w tej maszynie nie narobił jakiegoś zgrzytu na początku spotkania, gdy rywal ciśnie na maksa, ale pod koniec spotkania gdy kolejny raz gonimy wynik, schodzi lepszy zawodnik, a Rakitic zostaje, mimo, że nie tylko nic nie daje, ale wręcz przeszkadza, a tak jak w meczu z Bilbao- nawet sabotuje grę mnóstwem podań do nikogo. Po prostu nie rozumiem tej prawidłowości i byłbym wdzięczny gdyby ktoś mi to wyjaśnił, ale nie argumentem "Valverde na niego stawia bo się zna na piłce i ma swoje powody", bo w takie twierdzenie jest mi coraz trudniej uwierzyć.