Widząc wielki potencjał Dembele, wielki potencjał Arthura, Aleñy czy Coutinho jedyne co pozostaje życzyć tej Barcelonie to... zmiany trenera. Jakkolwiek to absurdalne, myśle że przy tak ogromnej ilości talentu powinnismy celować bardziej w trenera dobrze korzystającego z walorów zespołu jak Zidane czy Enrique, a nie ideologa jak Pep czy Valverde. Nie ma co żyć wspomnieniami z Guardiolą, a system EV ewidentnie będzie dusił Cou, Dembele, Arthura czy Aleñę bo to zawodnicy stworzeni do gry w 4-3-3 czy 4-2-3-1, w zależności od interpretacji czy fragmentu gry. Paradoksalnie wydaje mi się że ważniejszy jest potencjał piłkarzy niż trenera, i powinnismy szukać kogoś kto go uwolni zamiast wpisywać w bardzo wąskie ramy. Skutki mogą być opłakane, jak choćby Argentyna Samapoliego. Zamiast postawić na maksymalne wykorzystanie zasobów i spróbowanie gry z Dybalą i Messim (wcześniej szerzej to uzasadniłem), działał w bardzo wąskich ramach gdzie wszyscy grali pod Messiego. Skutki były widoczne. Mam nieodparte wrażenie że podobnie dzieje się w Barcelonie. Marzyłby mi się powrót do wyciskania maksimum z piłkarzy jak choćby EV, gdzie wolność tridente doprowadziła do tego że tak naprawdę cudem nie wygraliśmy dwóch lig mistrzów z rzędu i dominowaliśmy piłkarski świat (do dzisiaj pamiętam drugi sezon EV który był jeszcze lepszy od pierwszego, ale absolutna katastrofa w kwietniu pogrzebała nadzieje na obronę LM).