Nie żyje Irena Szewińska, wielu tutaj piszących nie znało tej kobiety. Trudno mi to zrozumieć ale widocznie tak musi być. Warto jednak przyjrzeć się wynikom jakie osiągała w latach 60 i 70. Była rekordzistką świata na 100m na 200m na 400m a także w sztafecie 4x100. Do tego zdobyła medal olimpijski w skoku w dal. Często się mówi że to były inne czasy inny sport ale wystarczy zobaczyć jej rezultat w biegu na 400 m by dostrzec o jakim wielkim talencie mówimy. Na igrzyskach w 1976r przebiegła ten dystans w czasie 49,29! Ten wynik dałby złoty medal po 40 latach w Rio. Rezultat jest oczywiście cały czas rekordem Polski a Justyna Święty najlepsza Polska zawodniczka na tym dystansie nie uporała się jeszcze z wynikiem 51 sekund. Biorąc pod uwagę że bieżnie są dużo bardziej nowoczesne, sprzęt do biegania o kilka klas lepszy to wynik Szewińskiej był kosmiczny. Nigdy też Pani Ireny nikt nie podejrzewał o doping jak w przypadku jej rywalek z DDR. Lekka atletyka jest dyscypliną wymierną i można pozwolić sobie na porównania do obecnych czasów. Zawsze uważałem że wielkie talenty przy olbrzymiej pracy w każdych czasach byłyby wielkie. Gdyby przenieść Lubańskiego Gadoche czy Deynę do teraźniejszości na pewno obroniliby się swoimi umiejętnościami a taktykę szybko by pojęli i tak jak wtedy byliby czołowymi piłkarzami Europy. Bo skoro Wszoła w latach 70 skakał wzwyż 235cm czy Kozakiewicz o tyczce 581cm to tak samo Panowie piłkarze graliby w absolutnie topowych klubach.